
Ciało ukrył w lodówce i porzucił w oceanie. Jednego nie przewidział | 420.
Montag, 6. April 2026 · 50 min
Kapitelklicken springt direkt hin
Shownotes
W czerwcu 1996 roku mieszkanka stanu Delaware przepadła jak kamień w wodę. 30-letnia Anne Marie Fahey nie zjawiła się na umówionym spotkaniu z bratem. W mieszkaniu zostawiła portfel i wszystkie potrzebne dokumenty. Już na początku prowadzonych poszukiwań wyszło na jaw, że kobieta skrywała sekret. I że to on jest prawdopodobnie kluczem do prawdy. Śledczy podejrzewali, że kobieta padła ofiarą okrutnej zbrodni. Motywem miała być chorobliwa zazdrość i obsesja. Wytypowali potencjalnego sprawcę. Ale uważali, że bez ciała i narzędzia zbrodni mężczyzna nigdy nie zostanie skazany.
Transkriptvom Podcast bereitgestellt · Zeitmarken springen hin
Ten człowiek miał zabrać ze sobą swój sekret do grobu. W końcu taką obietnicę złożył kilkanaście lat wcześniej swojemu starszemu bratu. Powiedział, że musi dostać Łódź. A ty co na to odpowiedziałeś? Odparłem, zrobiłeś to? To fragment z przesłuchania prokurator i agenci fbi i stawiają mężczyznę pod ścianą, dają ultimatum, albo zacznie z nimi współpracować albo najbliższych kilka lat spędzić za kratkami, aż on w końcu pęka. Co mu wtedy powiedziałeś?
Cała niemka była, powiedziałem, że to złe. Chciałby to, czego się dopuszczał. Oczywiście, że nie. Nie chciał wiedzieć, ale wiedział, nie chciał widzieć, ale widział, a teraz jego słowa są jedyną szansą, by zrekonstruować to, co naprawdę wydarzyło się tamtej nocy. Historii nie da się już cofnąć.
Ale być może da się opowiedzieć od początku i ustalić fakty. Ja Jestem Marcin myszka, a ty słuchasz krymina tori um. W każdy poniedziałek publikuje tu nowy odcinek o historii tajemniczego śledztwa. Słuchaj na Spotify i YouTube możesz też zaobserwować, aby nie przegapić nowych spraw, zanim zaczniemy jeszcze szybkie ogłoszenie.
Pojawia się na wrocławskim festiwalu gier, który odbędzie się jedenastego i 12 kwietnia w hali stulecia, a ma to związek z aktami. Nic podczas mojego panelu opowiem trochę o kulisach powstawania gry i o tym, jaka sprawa stała się inspiracją do jej stworzenia, a po spotkaniu będzie okazja, aby przybić sobie piątkę, zrobić wspólną fotkę, albo po prostu chwilę pogadać, a i najważniejsze po kilku miesiącach wracamy z nowym nakładem gry, bo ten pierwszy rozszedł się tak szybko, że wielu z was nie zdążyło po prostu jej kupić, więc na wrocławskim festiwalu gier będzie możliwość, aby kupić grę ponownie i to bezpośrednio.
Ode mnie, a mój panel odbędzie się 11 kwietnia o godzinie 15:00 hala stulecia. Wrocławski festiwal gier one more game. Do zobaczenia. Krymina tori, um, otwieramy akta tajemnic? N Marie fejki nie było osobą, która łamała obietnicę, nawet te najmniejsze, gdy obiecała, że z kimś się spotka, zjawiała się w umówionym miejscu. W drodze wyjątku odwoływała zobowiązanie. Wcześniej kontaktowała się z umówioną osobą i wyjaśniała, Dlaczego nie może się spotkać.
Nikogo nigdy nie ignorowała, nie pozostawiała nikogo bez słowa wytłumaczenia, nie lubiła być lekceważona, dlatego sama nigdy tak nikogo nie traktowała. 29 czerwca 96 roku miała spotkać się z bratem i jego żoną. Umówili się na kolację, jednak sobotniego wieczoru n Marie nie zjawiła się w restauracji.
To zaniepokoiło jej bliskich. Mężczyzna próbował się z nią skontaktować bezskutecznie poinformował drugą z sióstr. O całym zajściu kobieta zadzwoniła do chłopaka trzydziestolatki. Michael przyznał, że nie miał z nią kontaktu od 2 dni, gdy sprawdzili jej miejsce pracy, okazało się. Że w piątek miała wolne, oboje postanowili pojechać do wynajmowanego przez nią mieszkania w miejscowości wilminton w stanie delaware.
Chcieli sprawdzić, czy wszystko było w porządku, gdy zapukali, nikt im nie otworzył, nie słyszeliby w środku ktoś przebywał. Gdzie zatem mogła być eni? To właśnie tym zdrobnieniem bliscy najczęściej się do niej zwracali. Gdyby gdzieś wyjechała, na pewno poinformowałaby o tym bliskich nie mieli co do tego wątpliwości. Jej siostra i życia wypartner przestraszyli się mogła na przykład za słabnąć i teraz leżeć nieprzytomna w tym samym budynku tylko kilka pięter wyżej mieszkała właścicielka lokalu. Która poprosiła ją o klucze do mieszkania. Ta początkowo nie chciała się zgodzić, jednak argument o tym, że najemczyni prawdopodobnie potrzebuje pomocy medycznej, przekonał ją kobieta i mężczyzna. Wkrótce weszli do środka.
Ku ich zdziwieniu nie zastali tam poszukiwanej, ale to nikogo nie uspokoiło. Wręcz przeciwnie, niepokój wzrósł i przestraszyli się jeszcze bardziej, gdy zaczęli się rozglądać i dostrzegać. Inne niepokojące elementy kochana NI słynęła ze swojego perfekcjonizmu. Zawsze dotrzymywała obietnic, nienawidziła się spóźniać, musiała mieć wszystko nawet w najmniejszym detalu, pod kontrolą bałagan ją rozstraja. Ał nie potrafiła w nim funkcjonować. Pierwszą rzeczą, którą robiła po przebudzeniu rano było pościelenie łóżka.
Nie zdążyła nawet wyjść spod prześcieradła, kiedy zaczęła je prostować. Wszystkie buty trzymała w oryginalnych pudełkach, starannie ułożone na dnie szafy na ubrania. Jeśli były wypchane papierem lub tekturowymi wkładkami, żeby utrzymać ich kształt, ten papier i te wkładki wkładała z powrotem do butów za każdym razem, gdy je zdejmowała i wkładała z powrotem do szafy, składała brudne pranie i układała je starannie w koszu nigdy nie zostawiała brudnego naczynia w zlewie. Nigdy nie rzucała pary jeansów, swetra ani sukienki przez poręcz krzesła.
Ani nie zostawiała koszuli wiszącej na klamce. Gdy siostra wkroczyła do kuchni, zauważyła, że kosze na śmieci były przepełnione. W powietrzu unosił się odór. Powinny już dawno zostać wyniesione, jednak z jakiegoś powodu kobieta tego nie zrobiła. Zostawiła je w kuchni, pozwoliłaby gniły i wydawały trudne do zniesienia.
Zapach. Oprócz tego na blacie leżało kilka plastikowych siatek. Z zakupami znajdowały się w nich fill produkty spożywcze. Głównie owoce i warzywa, niektóre z nich już się zepsuły. Co musiało oznaczać, że leżały tak od jakiegoś czasu w sypialni również panował Chaos. Pościel leżała zwinięta na łóżku tuż obok kartonowego opakowania, w którym było ubranie z metką, po podłodze walały się kartony od butów. Sukienka w kwiatki wisiała zawieszona na oparciu krzesła. W innym pomieszczeniu odnaleźli torebkę. W jej środku znajdował się dowód osobisty oraz portfel z pieniędzmi i kartami.
Natknęli się również na jej paszport. Wyszedł na zewnątrz, upewnił się, że na pobliskim parkingu stał jej samochód. Gdy wrócił wraz z jej siostrą, zaczęli rozglądać się za kluczykami do pojazdu, ale nigdzie ich nie odnaleźli. Zauważyli za to coś innego. Wiedzieli, że NE prowadziła pamiętnik, normalnie nigdy nie ośmieliliby się przekroczyć granicy jej prywatności.
W tamtym momencie poważnie obawiali się, że mogło jej się stać coś złego. Dlatego przekartkowali notatnik i skupili się przede wszystkim. Na ostatnich wpisach oprócz tego wygrzebali z szafki kilka listów na ich podstawie oraz na podstawie prywatnych zapisków trzydziestolatki odkryli coś bardzo szokującego. Andy Marie w przeszłości spotykała się z mężczyzną, który miał żonę i dzieci.
Nikt z rodziny o tym nie wiedział. Jej nowy chłopak również nie miał o tym pojęcia. Jej siostra i partner byli skołowani w obliczu tych nowych rewelacji. Musieli jednak odłożyć rozważania na ten temat na inny czas. W tamtym momencie chcieli przede wszystkim skupić się na odnalezieniu Kobiety. Siostra powiadomiła policję.
Oficer przyjmujący zgłoszenie potraktował tę sprawę priorytetowo. Funkcjonariuszom, którzy przyjechali do mieszkania zaginionej, przekazał, że n. Jest sekretarką ówczesnego gubernatora. Detektywi uważnie przeszukali pomieszczenie, zabezpieczyli osobiste przedmioty należące do trzydziestolatki. Skupili się w dużej mierze na jej pamiętniku i listach.
Zapisków w notesie wynikało, że od dziewięćdziesiątego czwartego do połowy dziewięćdziesiątego piątego roku tkwiła w relacji z zajętym mężczyzną. W kilku wpisach pojawiło się jego imię Tomas. Jeden z wpisów zwrócił naszą szczególną uwagę brzmiał mój chłopak zapytał dziś, czy chce być jego dziewczyną i mieszkać sama, ale on będzie za mnie płacić czynsz. Muszę to przemyśleć.
Kocham go, ale on ma czworo dzieci, córki i żonę. Będę sekretną dziewczyną o mój boże. Wynikało z niego, że jej ukochany miał rodzinę tylko raz podała jego nazwisko. Była to szokująca informacja. Wiedzieliśmy, kim jest ten człowiek. Nazywał się Tomas capano, był znany w lokalnej społeczności. W przeszłości pełnił urząd prokuratora stanowego oraz doradcy poprzedniego gubernatora.
Kilka godzin później policjanci znaleźli się pod jego domem. Myśleli, że będzie próbował zaprzeczyć temu romansowi w końcu z sekretarką dzieliła go znaczna różnica wieku, w dodatku miał rodzinę. Ale stało się zupełnie inaczej potwierdził i przyznał, że regularnie zdradzał żonę do tego stopnia, że niedługo wcześniej podjął decyzję o rozwodzie.
Nie chciał dalej tkwić w małżeństwie z kobietą, której nie kochał. Pragną n Marie. To z nią chciał dzielić życie, jednak od jakiegoś czasu nie układało mu się z kochanką. Ona zaczęła się nawet spotykać z kimś innym. Mimo to spotkali się w czwartek 27 czerwca. Tom przejechał po nią do jej mieszkania około osiemnastej 30. Pół godziny później był w Filadelfii w stanie pensylwania. Wybrali się do jednej z ulubionych restauracji trzydziestolatki.
W trakcie tego spotkania udało im się dojść do porozumienia. Thomas twierdził, że wszystko miało wrócić na dawną drogę. Wyszli z restauracji około dwudziestej pierwszej. Najpierw pojechali do domu, który wynajmował od momentu odejścia od żony. Wręczył tam ukochanej prezent żakiet, który bardzo jej się podobał, ale sporo kosztował.
Był zapakowany w ładne pudełko. Śledczy odnaleźli je w sypialni zaginionej. Oprócz tego kochanek dał jej siatkę z zakupami. Detektywi zapytali o ten wątek. Adwokat przyznał, że martwi się ukochaną. Zmagała się ona z zaburzeniami odżywiania, często robiła głodówki, chciała schudnąć, choć miała niedowagę.
Obawiał się, że gdyby nie dał jej jedzenia, sama nie wybrałabyś się do sklepu. Późniejsze dokładne prześledzenie pamiętnika wykazało, że kobieta od lat zmagała się z anoreksją. Oprócz tego na krótko przed zniknięciem. Psychiatra zdiagnozował u niej bulimię. Tomas. Dodał, że przybywali u niego w domu krótko, potem zawiózł ją do niej, posiedział przez chwilę, po czym wyszedł.
I to był ostatni raz, kiedy z nią rozmawiał. Mimo to nie wydawał się zmartwiony jej nieobecnością. Uważał, że pewnie chciała pobyć sama i gdzieś się zaszyła, a w poniedziałek na pewno pojawi się znowu w pracy. Powiedział, że n. Była osobą nieco rozchwianą psychicznie. Oprócz zaburzeń odżywiania zmagała się z symptomami depresji.
Często wpadała w nostalgiczny stan, podobno dręczyły ją nawet myśli o odebraniu sobie życia, ale nie bał się, że ona będzie chciała to zrobić. Gdy śledczy zapytali, czy mogą rozejrzeć się po jego mieszkaniu. Nie spodobał mu się ten pomysł. Nie chciałby ktoś węższył po wnętrzu w momencie, gdy na Górze spały jego córki.
Tak przynajmniej się tłumaczył coś w jego zachowaniu zaniepokoiło detektywów. Ich zdaniem zatajał jakieś informacje postanowili sprawdzić restaurację, w której kochankowie podobno zjedli kolację. Pokazali jednej skalne rek. Fotografie zaginionej i jej byłego partnera. Kobieta od razu rozpoznała tę dwójkę. Zeznała, że zachowywali się dziwnie. Trzydziestolatka wyglądała na zestresowaną, raczej niechętnie przebywała w towarzystwie mężczyzny, również praktycznie nie tknęła zamówionego dania.
Świadek dodała, że para niewiele ze sobą rozmawiała. Policjanci prześledzili relacje, która ich łączyła. Jak się okazało, mało osób wiedziało o jej istnieniu. N powiedziała o niej tylko kilku przyjaciółkom, siostrze i braciom. Nie powiedziała ani słowa obawiała się ich reakcji. Zdawało sobie sprawę, że nie pochwalili bromansu z żonatem. W dodatku kimś takim jak tom, oni go znali. Sami mieli powiązania w różnym stopniu ze światem politycznym i prawniczym.
Po raz pierwszy natknęła się na czterdziestoośmiolatka wiosną dziewięćdziesiątego trzeciego roku. Na spotkaniu w związku ze zbiórką funduszy organizowanym przez biuro gubernatora, prawnik od razu wpadł jej w oko. Według niej był przystojny, dobrze ubrany i emanował pewnością siebie. Ona lubiła takich mężczyzn, NI również przykuła jego uwagę. Znał jej rodzeństwo.
Ponadto ona sama zaczęła z nim flirtować, co mu bardzo schlebiało. Za każdym razem, gdy się na siebie napotykali rozmawiali. Ona potrafiła go rozśmieszyć jak nikt inny. Pewnego razu zażartowała, że powinien zabrać ją na lunch. Jakiś czas później faktycznie to zrobił. Potem na kolację zaczęli rozmawiać przez telefon. Reszta potoczyła się dość szybko. Młoda kobieta nie czuła się dobrze z tym, że przyczyniła się do zdrady małżeńskiej, ale nie chciała rezygnować z tej relacji.
Tomię uszczęśliwiał związek z nim. Podniósł jej samoocenę, w dzieciństwie nie zaznała zbyt dużo ciepła. Matka zmarła, gdy tam miała 9 lat. Dzień jej śmierci był podwójnie traumatyczny dla dziewczynki, bo oprócz utraty jednego z rodziców została narażona na dużą traumę. Ojciec nie chciałby dzieci kręciły się po domu w czasie, gdy on opłakiwał żonę.
Najmłodszą córkę zamknął w piwnicy, kazał jej się pobawić z psem i obiecał, że to tylko na chwilę, że zaraz po nią wróci. Jednak zupełnie o niej zapomniał. Dopiero pozostali członkowie rodziny kilka godzin później zapytali go o dziewięciolatkę. To wspomnienie ją prześladowało przez długie lata odbiło się na jej psychice.
Jakby tego było mało krótko później ojciec popadł w alkoholizm, wybrał miłość do butelki niż do własnych dzieci. Ignorował je, nie zapewniał podstawowych potrzeb. Nierzadko zdarzało się tak, że nie miały nic do jedzenia lub brakowało im czystych ubrań do szkoły w ich domu nie było ogrzewania czy ciepłej wody. Nastoletnia n.
Wstawała o świcie w szkole zjawiała się znacznie wcześniej niż pozostali uczniowie. Wykorzystywała tę chwilę, aby móc wziąć ciepły, darmowy prysznic. Rodzeństwo opiekowało się sobą nawzajem tylko na siebie mogli liczyć musieli wcześnie dorosnąć, pogodzić naukę z liceum z pracą. To jednak nie powstrzymało n oraz jej siostry i braci przed skończeniem studiów.
I choć nie było to dla niej łatwe. Najpierw rozpoczęła naukę w pobliskim niewielkim collegeum. Dobrze się uczyła, trenowała również hokej i koszykówkę. Po jakimś czasie przeniosła się na większą uczelnię, ale podupadła na zdrowiu psychicznym. Na jakiś czas rzuciła edukację, wróciła do niej dopiero 2 lata później od zawsze interesowały ją tematy polityczne.
Liczyła na to, że pewnego dnia znajdzie pracę w tej sferze. Czteroletni program politologiczny na uczelni miał jej w tym pomóc. Tym razem udało jej się go skończyć z sukcesem. Oprócz tego jeden semestr spędziła na uczelni w Hiszpanii w dziewięćdziesiątym drugim roku pracowała dla kongresmana, który ubiegał się o urząd gubernatora.
Była jedną z osób, które wspomagały tę kampanię, gdy wygrał została jego sekretarką. Jednak od lat zmagało się z anoreksją i bulimią. Uważała siebie za brzydką i grubą, choć była szczupła i mężczyźni często oglądali się za nią na ulicy. Mimo to czuła się niewystarczająca, nieudane związki, tylko utwierdzało ją w tym przekonaniu. Z zapisków w pamiętniku i zeznań bliskich wynikało, że w ostatnim czasie jej stan psychiczny uległ osłabieniu. Miała gorsze samopoczucie, znacząco schudła, co wzbudziło niepokój siostry.
Zaginiona nie chciała zbytnio zwierzać się ze swoich problemów innym ludziom. Nie czuła się z tym komfortowo, dlatego zapisywała swoje myśli w dotasie. Aż nagle zainteresował się nią tom przystojny i dojrzały prawnik pochodzący z majętnej rodziny. Traktował ją z czułością, jak żaden mężczyzna wcześniej.
Z pamiętnika wynikało, że w ich romansie było kilka przerw z jego inicjatywy. Często jej mówił, że powinna znaleźć sobie kogoś w swoim wieku bez rodziny. Sekretarka wówczas nie chciała nikogo innego i usilnie ubiegała o uwagę tom, jednak to ona miała definitywnie zakończyć te relacje. Nagle w swoim pamiętniku przestała wspominać o kochanku. Zamiast tego pisała o uczuciu do Michaela. Mężczyzny, którego poznała na aranżowanej randce. On był mniej więcej w jej wieku, bez żony czy dzieci. Zakochała się w nim swojej siostrze. Powiedziała, że to prawdopodobnie ten jedyny tom. Najwidoczniej nie mógł znieść myśli, że kobieta układa sobie życie z kimś innym.
Zaczął ją prześladować, wydzwaniał do niej, nachodził, pisał listy, prosił na kolanach, by do niego wróciła, gdy to nie przyniosło rezultatu. Błaganie zmieniło się w groźby, nawet gdy jeszcze się spotykali, wykazywał niepokojące tendencje. Był kontrolujący, najchętniej zamknąłby ją w złotej klatce w jednym z wpisów w notatniku trzydziestolatka nazwała go wariatem. Jej najbliższa przyjaciółka wiedziała o romansie zdradziła śledczym tylko kilka szczegółów.
Opowiedziała, że mężczyzna chciał odizolować trzydziestolatka od pozostałych osób w jej życiu, przede wszystkim od znajomych. Gdy wiedział, że była z kimś umówiona, przychodził do niej bez zapowiedzi, przynosił jedzenie i wino. Namawiał, by spędzała wieczór z nim. Ona zazwyczaj starała się wyrwać z jego szponów. Dochodziło do kłótni, które potrafiły trwać godzinami. Mimo to mężczyzna zawsze zwyciężał ukochana nie wychodziła z domu, dzwoniła do znajomych, tłumaczyła się, Dlaczego nie może się zjawić.
Nie lubiła, nie dotrzymać słowa, źle się z tym czuła, zwłaszcza, że powód odwoływanych spotkań był zawsze ten sam. Zabronił jej chodzić w konkretne miejsca, w których było dużo mężczyzn. Bał się, że ktoś będzie ją podrywać i że ona być może ulegnie flirtowi latem dziewięćdziesiątego piątego roku n Marie zdała sobie sprawę, że powinna faktycznie skupić się na mężczyznach takich, którzy byli w podobnym wieku. Poza tym coraz bardziej zaczął ciążyć jej fakt, że umawiała się z żonatym kłóciło się to z wyznawanymi przez nią wartościami.
Ponadto ukochany dopuścił się kilku innych rzeczy, które sprawiły, że kobieta przestała mu ufać. Wyjawił zaprzyjaźnionemu księdzu prawdę o romansie n Marie również znała i lubiła tego duchownego i gdy dowiedziało się, że tom mu wszystko powiedział, przestała chodzić do tego kościoła na cotygodniowe msze czuła się zbyt zawstydzona.
Z biegiem czasu czuły i troskliwy kochanek przestał okazywać jej szacunek. Trzydziestolatka zwierzała mu się z problemów rodzinnych. Thomas zaczął to wykorzystywać w trakcie kłótni, często nazywał ją białym śmieciem. Jest to obraźliwe określenie dotyczące białych Amerykanów wywodzących się z bardzo biednych i patologicznych rodzin. Dla Kobiety to było niczym uderzenie w twarz, dlatego postanowiło od niego odejść.
Thomas przez kilka miesięcy próbował ją sobie udobruchać. Wystąpił nawet o rozwód. Zrobił coś, z czym zwlekał od wielu lat n nie było jego pierwszą kochanką, ale to ostatecznie dla niej postanowił zakończyć małżeństwo. Mimo to ona nie chciało do niego wrócić. Postanowiła skupić się na nowej relacji.
Tomas ani słowem nie wspomniał policjantom o rzekomej obsesji i kontroli. Przyznał jednak, że od jakiegoś czasu nie spotykał się z dawną kochanką. Ona miała kogoś innego, ale wieczór, kiedy widział ją po raz ostatni, pogodzili się, zjedli kolację. Potem pojechali do niego. Wręczył jej prezent i zakupy, po czym odwiózł ją do mieszkania. Nawet gdyby nie był prawnikiem, szybko zrozumiałby, że ktoś taki jak on.
Staje się osobą podejrzaną, stanowczo zapierał się, by miał cokolwiek wspólnego z jej zniknięciem. Że ona niebawem sama wróci. Jednak w poniedziałek nie zjawiła się w pracy i to była kolejna z tych niepokojących rzeczy, które zupełnie do niej nie pasowały. Śledczy od początku nie ufali tomasowi, gdy poznali szczegóły romansu, jeszcze bardziej uważali, że on coś ukrywa.
Mieliśmy pewność tylko do jednego zaginiona i jej ex zjedli kolację Filadelfii. Jest to największa miejscowość pensylwanii, jednak ona sama mieszkała już w innym stanie. Z uwagi na kwestię jurysdykcyjne poprosiliśmy o wsparcie agentów federalnych. Poza tym dysponowali oni znacznie większym budżetem niż my w lokalnym komisariacie.
Fbi i wzięło go pod lupę. Okazało się, że 2 dni po zaginięciu trzydziestolatki Tomas zakupił nowy dywan. Teoretycznie mógł to być zwyczajny zakup, jednak śledczym od razu zapaliła się czerwona lampka w głowie. W swojej pracy wielokrotnie spotykali się z zabójcami, którzy zawinęli zwłoki swoich ofiar w dywany.
Czy wykładziny. Dotarli również do kluczowego świadka. Tom korzystał z usług sprzątaczki. Kobieta przychodziła do niego kilka razy w tygodniu. Okazało się, że krótko po zniknięciu swojej kochanki adwokat nie potrzebował sprzątania. Twierdził, że przecież od dawna nie było u niego dzieci, więc kobieta nie będzie mieć co robić w jego domu. Dla funkcjonariuszy wydawało się to dziwne z co najmniej 2 powodów.
Po pierwsze ustalili, że wcześniej pani sprzątająca zjawiała się w domu prawnika regularnie, nawet w tygodniach, w których przebywał sam bez dzieci czy żadnych gości. Po drugie policjanci odwiedzili go kilka godzin po wszczęciu poszukiwań. I on twierdził wtedy, że córki znajdowały się pod jego opieką, dlatego uniemożliwił stróżom prawa rozejrzenie się po jego mieszkaniu.
Kolejną podejrzaną sprawą było to, że tom skontaktował się ze sprzątaczką dopiero po około 3 tygodniach. Ona sama uznała to za dziwne. Po powrocie zwróciła uwagę na kilka zmian w salonie. Na podłodze leżał zupełnie inny dywan niż dotychczas. Oprócz tego stały na nim 2 krzesła, których wcześniej nie było.
O tym wszystkim opowiedziała śledczym udało im się uzyskać nakaz przeszukania domu toma. Przede wszystkim chcieli zajrzeć pod dywan, jednak gdy tak się w końcu stało, niczego nie dostrzegli. Spodziewali się sporej brunatnej zaschniętej plamy poczuli rozczarowanie. Mimo to jeden z funkcjonariuszy zauważył coś innego.
Kilka metrów dalej w dole ściany pozostały 2 niewielkie brązowe kropki teoretycznie mogły być pozostałością krwi, ale równie dobrze mogły być czymś zupełnie innym. Ślady zostały zabezpieczone. Pojawiły się wątpliwości, czy uda się ustalić ich pochodzenie. Materiał był skąpy. Na szczęście metody, którymi wówczas dysponowało fbi i pozwoliło ustalić, że załączony materiał faktycznie był ludzką krwią, od razu pojawiło się pytanie, czy ją, ale to już okazało się trudniejsze. Aby uzyskać pewność, że DNA należało do n należało porównać zabezpieczoną próbkę z materiałem genetycznym jej rodziców.
Jednak zarówno matka, jak i ojciec nie żyli. Trzydziestolatka miało tylko rodzeństwo. Ówczesne metody kryminalistyczne nie pozwalały na wykorzystanie próbek biologicznych należących do pozostałych krewnych. Niespodziewanie pojawił się świadek, który rzucił zupełnie nowe światło na sprawę z agentami.
Fbi skontaktował się pewien mężczyzna, który twierdził, że tom mógł faktycznie mieć coś wspólnego z tym zniknięciem i że w zatuszowaniu zbrodni prawdopodobnie pomógł mu jeden z brać. Tomka, panno, pochodził z wpływowej i majętnej rodziny. Jego ojciec był włoskim imigrantem z kalabrii. Przybył do Stanów Zjednoczonych w młodym wieku w poszukiwaniu lepszego życia.
Udało mu się od zera zbudować firmę budowlaną i zrealizować amerykański sen. Z biegiem lat stał się milionerem. Thomas był jego ulubionym dzieckiem, odziedziczył po ojcu ambicje i umiejętność pomnażania majątku. Prawnik miał 3 młodszych braci. Każdy z nich prowadził własną firmę. Wszyscy byli ludźmi sukcesu. Odnieśli go w dużej mierze dzięki wsparciu ojca. Wkrótce sami dorobili się pokaźnych majątków. Tom w wieku 48 lat mógł pochwalić się bogatym życiorysem.
Był partnerem w renomowanej kancelarii prawnej, spędził kilka lat, piastując urząd prokuratora stanowego. Później został radcą prawnym doradzającym władzom miasta. Następnie doradzał ówczesnemu gubernatorowi. Był żonaty od kilkunastu lat z żoną. Doczekali się 4 córek. Najstarsza z nich miała wówczas 16 lat, a najmłodsza 11. Co prawda krótko przed zniknięciem kochanki zdecydował się na rozwód, ale w trakcie małżeństwa dopuścił się licznych zdrad, nierzadko wieloletnich, spotykał się nawet z partnerkami swoich kolegów z pracy.
Jeden z jego braci luis prowadził firmę budowlaną. To właśnie jego pracownik zgłosił się do agentów FBI. Z ważną informacją mężczyzna twierdził, że dzień po zaginięciu n. Otrzymał niespodziewane polecenie. Miał wywieźć z placu budowy na wysypisko śmieci 2 kontenery. Wzbudziło to w nim wiele wątpliwości. Zazwyczaj takie akcje planowano z odpowiednim wyprzedzeniem z uwagi na spore koszty nie decydowano się na to w ostatniej chwili, a tutaj wyglądało na to, że ktoś z dnia na dzień wpadł na ten pomysł.
Ponadto kontenery były w połowie puste, co też podobno nigdy się nie zdarzało. Gdy pracownik zaczął dopytywać, wykazano mu przestać stawiać. Pytanie usłyszał też, że polecenie wpływa od samego właściciela firmy. Wkrótce sprawa zaginięcia sekretarki gubernatora ujrzała światło dzienne. Kiedy mężczyzna dowiedział się o niej z gazet, w okamgnieniu połączył kropki.
Przeczuwał, że akcja z kontenerami, w jaki sposób łączyło się z tą sprawą? Zwłaszcza, że gdy drążył temat szef i inni wysoko postawieni pracownicy zaczynali się denerwować. Śledczy potraktowali to doniesienie bardzo poważnie sprawdzili, dokąd trafiały kontenery i ich zawartość namierzyli wysypisko.
Jednak gdy się tam wybrali, po śmieciach nie pozostał już nawet najmniejszy ślad. Zjawili się za późno. Przeczuwali, że tom mógł prosić brata o przysługę, o pomoc w pozbyciu się zwłok oraz narzędzia zbrodni na wysypisku. Prawdopodobnie wylądowały również inne przedmioty między innymi. Zakrwawiony dywan.
Niestety nie udało im się tej tezy potwierdzić. Stróże prawa właściwie nie mieli żadnych wątpliwości co do losu Kobiety. Od samego początku uważali, że padła ofiarą zabójstwa. Wierzyli również w to, że w kręgu zainteresowania znajdowało się osoba, która miała motyw i możliwości. Brakowało im tylko bezpośredniego dowodu. Kilka dni po wszczęciu śledztwa funkcjonariusze natrafili na prawdziwy przełom.
Gdy tylko uzyskali pewność, że próbka z domu to ma to krew chcieli uzyskać pewność, że należało do zaginionej Kobiety. Postanowili poszukać alternatywnych metod od jej rodzeństwa. Dowiedzieli się, że na krótko przed zniknięciem oddała krew dla potrzebujących. Policjanci oraz agenci fbi skontaktowali się z laboratorium. Początkowo dowiedzieli się, że materiał został przekazany dalej i teraz nie sposób już go odzyskać. Jednak z dziwnym zbiegiem okoliczności krew nie trafiła do miejsca docelowego.
Udało się sprowadzić z powrotem do laboratorium. W ten sposób materiał zaginionej trafił w ręce stróżów prawa. To pozwoliło na potwierdzenie, że ta brunatna substancja w domu kochanka. Należała do trzydziestolatki. Był to znaczny przełom w sprawie, ale w dalszym ciągu zbyt mało, by aresztować mężczyznę.
Wkrótce funkcjonariusze dowiedzieli się o kolejnym interesującym fakcie. Drugi z braci toma jerry kilka tygodni wcześniej sprzedał swoją ukochaną Łódź. Łączyło się to z innym ważnym doniesieniem. 28 czerwca. Obaj wybrali się w krótki rejs. Stało się to dzień po tym, jak Thomas jest zaginiona, zjedli kolację.
Przypadek zdaniem śledczych w tej sprawie pojawiło się zbyt wiele takich szczegółów. Można było je nazwać zwyczajnymi z biegami okoliczności śledczy skontaktowali się z nowym właścicielem Łodzi. Ten pozwolił im ją obejrzeć. Niestety nie odnaleźli tam niczego podejrzanego, lecz bez szczegółowego przeszukania i zastosowania odpowiednich metod kryminalistycznych. Być może coś im umknęło.
Dowiedzieli się natomiast, że poprzedni właściciel sprzedał okręt bez kotwic. To również wzbudziło zainteresowanie organów ścigania. Scenariusz, aż sam nasuwał się na myśl kotwicy zostały wykorzystane w pozbyciu się ciała. Miały one pomóc w jego zatopieniu. Podejrzewali, że ciało zostało porzucone w oceanie atlantyckim, a nie w kontenerze na śmieci, jak wcześniej założyli.
Badając tę sprawę śledczy dotarli do zaskakującego wątku w latach siedemdziesiątych. To on jeszcze jako prokurator prowadził śledztwo w sprawie zabójstwa. Sprawca porzucił zwłoki ofiary w rzece. Zostało ono odnalezione zabójce otrzymał karę. Cały mas na sali sądowej rzucił sarkastyczny komentarz, że mógłby uniknąć skazania, gdyby zamiast rzeki wybrał atlantyk.
Funkcjonariusze zdawali sobie sprawę, że jerry nie będzie chciał wyjawić prawdy. Rodzina kapano była ze sobą zżyta już na początku śledztwa. Bezgranicznie zaprzeczyli temu Bytom. Mógł mieć coś wspólnego ze zniknięciem kochanki. Później odmówili wszelkiej współpracy i odpowiedzi na kluczowe pytanie, ale stróże prawa dostali cynk, że jerry nie był prawym i uczciwym obywatelem, za jakiego chciał uchodzić.
Wtedy wpadli na pomysł, jak sprawić, by wyjawił prawdę. Wiedzieli, że nie zrobi tego po dobroci, dopiero gdy stanie przed wyborem lojalność wobec brata, a dobro własnej rodziny. Możliwe, że zmieni nastawienie FBI we współpracy z a TF, czyli inną federalną jednostką zajmującą się przestępczością związaną z alkoholem, tytoniem, bronią palną i materiałami wybuchowymi. Rozpoczęło tajną operację.
Przez kilka miesięcy młodszy brat był pod stałą i baczną obserwacją służb. Kilka miesięcy później został zatrzymany. W jego domu odnaleziono wiele sztuk broni palnej oraz psychoaktywne substancje. Niektóre z tych niebezpiecznych przedmiotów zostały ukryte w pokoju dzieci. Mężczyzny ciążyły na nim poważne zarzuty, jednak mógł ich uniknąć.
Warunek był jeden, jeśli wiedział cokolwiek o losie n Marie musiał to teraz wyjawić. Zeznał, że wszystko zaczęło się na kilka miesięcy przed zniknięciem trzydziestolatki. Tom przyszedł do brata, był zdenerwowany i zmartwiony. Wyznał, że ktoś grozi jego rodzinie właściwie 2 osoby, jakaś kobieta i jej chłopak potrzebował kilku, 1000 w gotówce i broń. Jerry mu w tym pomógł.
Starszy brat dodał, że być może niebawem będzie potrzebować jeszcze jednej przysługi, że prawdopodobnie. Skorzysta z Łodzi powiedział. W jakim celu chodziło o potencjalne pozbycie się zwłok? O pozostałych szczegółach nie powiedział, a brat nie dopytywał. Wolał nie wiedzieć. Kilka tygodni później tom oddał pistolet. Powiedział, że okazał się niepotrzebny. Jerry pomyślał wówczas, że to już koniec. Był ranek 28 czerwca czterdziesto. Ośmiolatek przyjechał pod dom brata o szóstej rano. Wyszedłeś z domu na podjazd samochodowy, prawda? Tak, co wówczas zobaczyłeś?
Mój brat, tam był, gdzie się znajdował, był w czarnym jeepie. Należał do niego, tak, uprzedził cię wcześniej o tym, że się zjawi. Nie. Podszedł do tego samochodu do okna od strony pasażera, prawda? Tak było otwarte tak co brat do ciebie powiedział. Powiedział, że musi dostać Łódź. Co ty na to odpowiedziałeś?
Odparłem, zrobiłeś to. Co miałeś na myśli? Chodziło mi o to, czy zabił tę dziewczynę i jej chłopaka, którzy grozili, że skrzywdzą jego dzieci. Co twój brat odpowiedział, pokiwał głową. A co powiedział? Powiedział, że tak zapytał, czy mu pomożesz tak, co mu na to odpowiedziałeś. Powiedziałem mu, że nie chce się w to mieszać, że mam piękną żonę i dzieci i wspaniałe życie, którego nie chce zrujnować.
Lecz jerry pod wpływem nacisków uległ, pojechał do domu brata. Ten ukrywał zwłoki w swoim garażu. Włożył je do lodówki. Zatem brat nie wiedział, kto konkretnie padł ofiarą. Przenieśli je do bagażnika samochodu. Następnie pojechali do portu, gdzie znajdowało się Łódź. Zdaniem toma powinni odpłynąć przynajmniej 60 mil od brzegu. Jerry spełnił kolejną prośbę, jednak ciągle powtarzał, że nie chce nic więcej robić.
To on miał sam zadbać o resztę. Mimo to pomógł bratu w pozostałych czynnościach, między innymi w wyrzuceniu ukrytych zwłok za burtę. Brat opisał nam jak ta lodówka wyglądała. Miała ponad metr długości około 60 cm wysokości i 70 cm szerokości. Była wykonana z wytrzymałego białego plastiku. Sprawca o winą ją dużym metalowym łańcuchem i zabezpieczył kłódką, ale to jej zawartość wciąż nie wystarczyły, żeby ją zatopić. Nie chciała iść na dno, obaj mężczyźni zaczęli się denerwować i przede wszystkim bać starszy powiedział do młodszego, by poszukać broni.
Jerry trzymał na pokładzie strzelbę. Czasami okazywało się przydatna na przykład wtedy, gdy musiał wyeliminować rekiny. Teraz miała posłużyć do czegoś zupełnie innego. Na polecenie brata pociągnął za spust, wymierzył w lodówkę. Ale to nie pociągnęło jej na dno biały przedmiot w dalszym ciągu unosił się na powierzchni.
Kula pozostawiła na nim dziurę, z której zaczęła wypływać krew. Adwokat szybko podjął decyzję, nie mogli tak zostawić tej lodówki. Musieli do niej podpłynąć, otworzyć ją i wydobyć z niej ciało. Drugi mężczyzna tym razem stanowczo oznajmił, że nie ma zamiaru w tym uczestniczyć. Przyniósł 2 kotwice, oddalił się kilka metrów, odwrócił plecami i przez kilka minut patrzył w jeden punkt. Unikał zerkania na siebie.
Nie chciał widzieć tych zwłok tomowi. Zajęło to kilka minut. Ciało obciążył 2 kotwicami. Przywiązał je nylonową liną. W międzyczasie kilka razy zwymiotował, gdy brat się odwrócił, spostrzegł tylko ludzką nogę, nie widział twarzy ani żadnych innych cech szczególnych ofiary w dalszym ciągu musieli pozbyć się lodówki, nie mogli zabrać jej ze sobą.
Odłączył od niej drzwi, porzucił 2 części w oceanie. Myśleli, że w ten sposób dojdzie do zatopienia. Świadek dodał, że pomógł również w ukryciu innych dowodów między innymi dywanu oraz kanapę, na tym drugim przedmiocie widniała ogromna plama krwi. Jej umiejscowienie sugerowało, że w chwili postrzału ofiara na niej siedziała i otrzymała strzał w głowę. Oba przedmioty zostały ukryte w kontenerach należących do firmy Luisa.
On sam kilka dni później zmienił wersję wydarzeń. Potwierdził, że na polecenie brata rozkazał pracownikom wywieźć śmieci na wysypisko. Zadbał o to, by nikt nigdy ich nie znalazł. Jerry wskazał jeszcze miejsce, w którym porzucono zwłoki. Ekipa poszukiwawcza wybrała się tam, niestety nie udało się odnaleźć szczątek.
To on dość szybko odkrył, że bliscy zwrócili się przeciwko niemu, chcąc uniknąć aresztowania, postanowił uciec. Miał w tym pomóc kolejny z braci Joseph 12 listopada 97 roku obaj zostali zatrzymani w drodze na lotnisko. Śledczy uważali, że zgromadzone dowody mogą nie wystarczyć. Często mówi się, że skoro nie ma ciała, nie ma zbrodni.
Nie zawsze ta teza się potwierdza, jednak bez ciała niewątpliwie trudniej kogoś skazać. W tym stanie, w którym rozgrywała się akcja tylko raz zdarzył się przypadek, aby postawić komuś zarzut morderstwa bez odnalezienia ciała. Ta osoba ostatecznie została uznana za niewinną. Policjanci i agenci FBI nie chcieliby historia się powtórzyła.
W tym przypadku pojawiło się kolejne utrudnienie. Brakowało jeszcze jednego, niezwykle istotnego elementu narzędzia zbrodni. Mieli niewielkie nadzieje, ale nie pozostało im nic innego. Zdradzili dziennikarzom kilka istotnych faktów ze śledztwa. Między innymi to, że potencjalny sprawca początkowo wykorzystał lodówkę w pozbyciu się ciała, wkrótce zadzwonił do nich pewien mężczyzna.
Powiedział, że na początku lipca 1996 roku wybrał się na ryby. Nagle zauważył w wodzie jakiś biały przedmiot sporej wielkości, unoszący się na powierzchni. Była to lodówka, brakowało jej drzwi, widniała na niej również dziura po postrzale. Tych informacji śledczy nie podali do informacji publicznej, zatem to dało świadkowi większą wiarygodność. Mężczyzna zabrał ją ze sobą i naprawił przez wiele miesięcy z niej korzystał.
Nigdy nie przyszło mu do głowy, że ten przedmiot mógł zostać wykorzystany w okrutnej zbrodni. W oceanie znalazł wiele różnych rzeczy, nie dziwiło go więc to, że ktoś wyrzucił tam lodówkę. Założył, że dziura powstała po tym, jak ktoś próbował zastrzelić rekina. To kolejna rzecz, która trafiła do materiału dowodowego. Agenci federalni Jeszcze raz przejrzeli wszystkie transakcje toma z miesięcy poprzedzających zniknięcie kochanki. Okazało się, że 9 tygodni wcześniej kupił lodówkę. Porównali model i numery kreskowe. W ten sposób otrzymali potwierdzenie, że to ten sam przedmiot.
Teraz dowodów było już sporo i to tych fizycznych jak krew ofiary w mieszkaniu podejrzanego. No i ta lodówka. Oprócz tego zeznanie jerry'ego i Luisa, które bezpośrednio wskazywały na to, że ich brat zamordował. Był on kochankę. Mimo to w dalszym ciągu obwiniali się, że to nie wystarczy. W końcu Thomas był prawnikiem.
Ponadto pochodził z wpływowej rodziny. Istniała spora szansa, że wywinąłby się z tego morderstwa, dlatego stróżom prawa zależało na tym, by odnaleźć narzędzie zbrodni. Zeznań jednego z braci wynikało, że ofiara musiała zostać postrzelona. Wykluczyli Bytom użył do tego jednej z broni jerry'ego, zweryfikowali, czy to on sam posiadał jakiś pistolet lub strzelbę, ale on broni nie miał w pierwszej połowie dziewięćdziesiątego szóstego roku nie kupił broni palnej i w ten sposób weszli na trop innej kochanki toma.
Gdy poznał debi mckintire. Ona była bliską przyjaciółką jego żony i żoną kolegi po fachu. Uważał, że nie była szczególnie ładna. Mimo to czuł się dobrze w jej towarzystwie. Dużo ich łączyło pochodziło z rodziny milionerów. Tkwiła w nieszczęśliwym małżeństwie, gdy poznała toma, zakochała się w nim bez pamięci. Kilka lat później rozstała się z mężem. Liczyła na to, że uda jej się zbudować nowe życie z kochankiem, ale ten nie miał zamiaru zostawić swojej rodziny. Spotykali się przed 17 laty, głównie wtedy, gdy on miał na to ochotę.
Ona zrobiłaby dla niego wszystko, byłaby w stanie nawet kupić pistolet. Na jego prośbę i to właśnie zrobiła. W połowie maja 1996 roku. Udało nam się to ustalić. Wiedzieliśmy, że ta informacja będzie kluczowa dla prokuratora. Podczas przesłuchania debi. Początkowo próbowała zaprzeczyć, by zrobiła to na polecenie kochanka. Pod wpływem nacisku śledczych w końcu pękła i przyznała się, jednak przysięgała, że nie miała pojęcia, co stało się z narzędziem przestępstwa już po fakcie. W trakcie prowadzonego śledztwa policjanci dotarli do pozostałych kochanek mężczyzny.
Szczególną uwagę zwracała jedna z nich. Miała na imię Linda, choć od lat nie łączyło ją nic z tomasem. W dalszym ciągu się go bała i chromans rozpoczął się pod koniec lat siedemdziesiątych. Poszli razem do łóżka na imprezie służbowej. Ona była sekretarką kolegi toma, później chciała o tym zapomnieć. Miała narzeczonego, którego kochała. Nie chciałaby, poznał prawdę, to mnie potrafił jej odpuścić, ciągle do niej wydzwaniał, próbował się z nią umówić. Kobieta odmawiała, jednak adorator nie przyjmował tego do wiadomości, gdy dowiedział się, że ona wraz z narzeczonym mieli problem z kupnem mieszkania, wystawił pomocną dłoń. Zdesperowana sekretarka jej nie odtrąciła, ale w dalszym ciągu nie planowała kontynuować
romansu. Prawnik oczekiwał zapłaty za udzieloną pomoc. Kobieta w końcu uległa i ponownie się z nim przespała. Twierdziło, że to miał już być definitywny koniec. On w dalszym ciągu wydzwaniał, gdy przestała odbierać, zaczął przychodzić do miejsca, gdzie pracowała. Potrafił stać pod oknem i się na nią wpatrywać. Trwało to długie miesiące, gdy w końcu stanowczo mu powiedziała, że nie chce mieć z nim nic wspólnego. Niedługo później ona i jej mąż dostali informację, że muszą się wyprowadzić z mieszkania.
To my pewnego dnia oznajmił, że powinna wyprowadzić się z miasta i zmienić pracę, jeśli nie mógł jej mieć, powinna pozostać z dala od niego. Zagroził, że jeśli ona go nie posłucha, to wkrótce pożałuje, że wszyscy niebawem dowiedzą się o ich romansie. Wynajął mężczyznę, który niemal codziennie do niej dzwonił. Odgrażał się, że jeśli nie zapłaci mu pewnej sumy pieniędzy, jej mąż pozna każdy szczegół z romansu. Tom rozważał również pozbycie się byłej kochanki. Na przykład pobicie jej i potem potrącenie samochodem jego rozmowy z wynajętym mężczyzną zostały uwiecznione na taśmie. Kilka lat później Linda ponownie spotkała to masa na swojej drodze.
Z niewiadomych przyczyn postanowiła dać mu drugą szansę. Była po rozwodzie, więc nic szczególnie jej przed tym nie hamowało, ale szybko tej decyzji pożałowała nagle wściekł się i zaczął ją obrażać. Wszystko dlatego, że nie spodobało mu się odpowiedź na pytanie, które jej zadał, a zapytał, czy od czasu rozstania z mężem sypiała z innymi mężczyznami. Ona potwierdziła jej historia.
Przedstawiła to, jakim człowiekiem był czterdziestoośmiolatek już 2 dekady. Wcześniej przejawiał symptomy obsesji i kontrolujących zachowań. Brał nawet pod uwagę zlecenie zabójstwa. Pod koniec dziewięćdziesiątego siódmego roku zgromadzone dowody pozwoliły prokuratorowi postawić tomowi zarzut morderstwa. Pierwszego stopnia proces ruszył pod koniec października. Dziewięćdziesiątego ósmego roku oskarżony przyznał się do pozbycia zwłok n Marie jednocześnie twierdził, że śmierć trzydziestolatki była nieszczęśliwym wypadkiem. Powiedział, że po skończonej kolacji pojechali do niego. Spędzili tam miło czas i nagle do jego mieszkania wparowała druga kochanka debi.
Wściekłej zazdrosna spotykało się z tomem przez 17 lat. Ani razu nie wspominał o tym, by mógł dla niej zostawić żonę i dzieci dla n mary to zrobił. Krzyczała i płakała. Nieoczekiwanie wyjęła z torebki pistolet, chciała przyłożyć go sobie do głowy. Powtarzała, że odbierze sobie życie na ich oczach. Czterdziestoośmiolatek chciał temu zapobiec, podbiegł do niej, usiłował wyrwać jej broń z ręki, chwycił ją za ramię. W tamtej chwili ona omyłkowo pociągnęła za spust. W wyniku drobnej szamotaniny lufa pistoletu została skierowana na drugą z kobiet.
Gdy kochanek na nią spojrzał, trzydziestolatka była już martwa. Nie powiadomił policji, bo chciał ochronić debi. Nie chciał zniszczyć jej życie, nie zastrzeliła swoje rywalki. Celowo podjął szybką decyzję o ukryciu ciała. Przypomniał sobie, że jakiś czas wcześniej kupił lodówkę turystyczną. Miał to być rzekomy prezent dla jednego z braci.
Postanowił, że tam ukryje kochankę, że tak będzie dla wszystkich lepiej. Nazajutrz poprosił jerry'ego o pomoc. Łatwo przysięgłych w to nie uwierzyła i ostatecznie oskarżony został uznany za winnego. Był to historyczny wyrok po raz pierwszy w stanie deluer udowodniono komuś morderstwo bez odnalezienia zwłok czy narzędzia zbrodni.
W dodatku zdaniem członków ławy przysięgłych wykazano, że zbrodnia została dokonana z premedytacją. Zabójca dokładnie ją zaplanował, odpowiednio wcześniej kupił lodówkę, następnie zaangażował 3 inne osoby, które pomogły mu w realizacji poszczególnych etapów. Debi zdobyła narzędzie zbrodni. Jerry uczestniczył w procesie pozbycia się zwłok, a drugi brat zadbał o to, by inne kluczowe dowody nigdy nie dostały się w ręce policji.
Tom został skazany na karę śmierci. W 2006 roku decyzją sądu drugiej instancji wyrok zmieniono jednak na dożywocie bez możliwości uzyskania warunkowego zwolnienia jego bracia i kochanka nie ponieśli odpowiedzialności za udzielenie pomocy. Prokurator odpuścił im zarzuty ze względu na to, że zgodzili się zeznawać przeciwko mordercy.
Jerry został oskarżony wyłącznie o nielegalne posiadanie broni, jednak dzięki udanej współpracy otrzymał niewielki wyrok. W trakcie śledztwa wyszło na jaw, że prawdopodobnie dopuścił się również przestępstwa związanego z wykorzystaniem kobiet. Jednak sprawa nigdy nie została szczegółowo zbadana. Zabójca n Marie spędził resztę swoich dni za kratkami. Zmarł w 2011 roku na zawał.
Miał 61 lat. Jego skazanie przyniosło Bliskim ofiary ukojenie. Mimo to nie zaznali prawdziwego spokoju. Do dziś nie mają grobu, którym mogliby odwiedzać brak zwłok. Kobiety sprawia, że rana po jej stracie pozostaje wciąż otwarte. Na dziś to już wszystko dziękuję wam bardzo za odsłuch. Przypominam, że nowe odcinki krymina tori um w każdy poniedziałek, a jeżeli w międzyczasie chcecie odsłuchać innych ciekawych materiałów, które niekiedy również zahaczają o sprawy kryminalne?
Zachęcam do sprawdzenia podcastu strach story. On także jest dostępny na Spotify i YouTube.