رمان ترس و لرز/ غلامحسین ساعدی/ قسمت اول

<p><b>غلامحسین ساعدی</b> #رمان «ترس و لرز» را سال هزاروسیصدو‌چهل‌وشش با تمرکز بر بوم و جغرافیای جنوب ایران نوشت</p><p></p><p>این رمان که در واقع مجموعه‌ای‌ست از شش #داستان_کوتاه به‌هم پیوسته راوی خطه‌ای در ناکجاآبادِ جنوب است با شخصیت‌های مشترک و محیطی ثابت. شخصیت‌هایی که عموماً با بیگانه یا ناشناخته‌هایی مواجه می‌شوند و واکنش‌هایی خام و اغلب عجیب و ترسناک نشان می‌دهند. این فرم (مجموعه‌ای از چند #داستان به‌هم‌پیوسته) را ساعدی در «عزادارن بیل» هم تجربه کرده بود که موفقیت این دو کتاب، گواهی بر موفق بودن او در اجرای چنین تجربه‌ای‌ست؛ تجربه‌ای که بعدها در فرم و شکلی دیگر مورد توجه داستان‌نویس‌هایی از جمله بیژن نجدی هم قرار گرفت</p><p><b></b></p><p><b>درباره‌ی غلامحسین ساعدی: </b>ساعدی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۱۴، تبریز – درگذشتهٔ ۲ آذر ۱۳۶۴، پاریس) با نام مستعارِ گوهرمراد، نویسنده و پزشک ایرانی بود. او #نمایشنامه هم می‌نوشت و پس از #بهرام_بیضایی و #اکبر_رادی از نامدارترین نمایشنامه‌نویسان زبان فارسی به‌شمار می‌رود.از آثار برجسته او می‌توان به نمایش‌نامه «چوب‌به‌دست‌های ورزیل» و مجموعه داستان «عزاداران بیل» اشاره کرد. فیلم‌های مشهوری مانند «گاو» و «دایره مینا» بر اساس نوشته‌های او ساخته شده‌اند و بسیاری فیلم‌های دیگر هم بی‌ذکر نامی از او (از جمله «اژدها وارد می‌شود») با نگاهی به ایده‌ی آثار درخشانی مانند «ترس و لرز» ساخته شده‌اند. ساعدی در خلق دیالوگ‌های زنده و پویا مهارت داشت و از آن‌ها برای پیش‌برد داستان و تعمیق شخصیت‌ها بهره می‌برد. تجربیات او به عنوان روان‌پزشک نیز در آثارش منعکس شده و به تحلیل روان‌شناختی شخصیت‌ها کمک می‌کرد. فضاسازی‌های او اغلب تلخ و بر مبنای فقر اقتصادی و فرهنگی‌ست که به ایجاد حس همذات‌پنداری در خواننده منجر می‌شود</p><p><b></b></p><p><b>قسمت اول این رمان را با صدای محسن بوالحسنی بشنوید </b><b>و لینک آن را برای دوستان خود ارسال کنید</b></p><p></p><p><b>از طریق سایت حامی باش چه در ایران، چه خارج از</b> <b>ایران، با دُنیت‌کردن یا همون همت عالی، از خرقه حمایت کنید</b></p><p><a href="hamibash.com/khergheh"; target="_blank">hamibash.com/khergheh</a></p><b…; پادکست خرقه، دعوتی‌ست به شنیدن خواندنی‌ها</p>