Anmelden

Kryminatorium

Marzył, żeby komuś obciąć głowę. Czy to były TYLKO fantazje? | 392.

Montag, 6. Oktober 2025 · 43 min

MP3

Shownotes

[reklama] Załóż konto na BookBeat z moim kodem KRYMINATORIUM, aby otrzymać dostęp na 30 dni i 20 godzin słuchania za darmo.►⁠bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spoti… (bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spoti…)

Ważne- Aby skorzystać z promocji, konieczne jest podpięcie►⁠bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spoti… (bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spoti…)- Pobierz aplikację BookBeat na urządzenie mobilne.- Przez 30 dni korzystasz z aplikacji za darmo. - W tym czasie możesz przesłuchać 20 godzin audiobooków.- Możesz zrezygnować w dowolnym momencie, opłata za okres promocyjny nie zostanie naliczona.
⠀
- Wstęp - BookBeat - Historia Lin i Megan Russel
⠀
OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Mała dziewczynka, jej siostra, mama i pies. Wracają do domu dobrze znaną trasą. Nic nie zapowiada, że to będzie ich ostatni wspólny spacer. To, co wydarzyło się tamtego dnia, na zawsze zmieniło życie jednej rodziny i poruszyło całą Wielką Brytanię. Policja szybko wytypowała podejrzanego. Był proces, zapadł wyrok. Wydawało się, że sprawa została zamknięta. Ale niektóre historie nie kończą się tak łatwo.

Transkriptvom Podcast bereitgestellt · Zeitmarken springen hin

Mała dziewczynka, jej siostra, mama i pies wracają do domu dobrze znaną trasą. Nic nie zapowiada, że to będzie ich ostatni wspólny spacer. To, co wydarzyło się tamtego dnia na zawsze zmieniło życie jednej rodziny i poruszyło całą Wielką Brytanię. Policja szybko wytypowała podejrzanego. Był proces, zapadł wyrok, wydawało się, że sprawa została zamknięta, ale niektóre historie. Nie kończą się tak łatwo.

Po latach pojawia się ktoś inny z seryjnym morderca, który twierdzi, że to on stoi za tą zbrodnią. Ma informacje, które znać powinien tylko sprawca, ale. Czy mówi prawdę? A może to kolejna manipulacja niebezpiecznego człowieka? W dzisiejszym odcinku przyjrzymy się jednej z najbardziej kontrowersyjnych spraw kryminalnych w historii Wielkiej Brytanii.

Posłuchacie o dramacie rodzinę russel, kulisach śledztwa, a także o wątpliwościach, które nie znikają mimo upływu lat. Zanim przejdziemy do głównego tematu odcinka, o którym wspominałem na początku, chce w kilku słowach opowiedzieć o audiobooku, który ostatnio przesłuchałem. Zrobił na mnie duże wrażenie i skłonił do wielu przemyśleń, partnerem i sponsorem tego odcinka.

Jest aplikacja do słuchania audiobooków i czytanie ebooków bóg bit. Reportaż przegryw autorstwa patrycji wieczorkiewicz i Aleksandry herzyk opisuje internetową społeczność in celi i przegrywów, czyli mężczyzn, którzy wierzą, że nie mają szans. Na szczęście znalezienie partnerki i prowadzenie normalnego życia, ponieważ nie są atrakcyjni i Kobiety nawet na nich nie spojrzą. Z książki poznajemy wiele historii sfrustrowanych mężczyzn.

Jedni są przekonani, że ich życiowe niepowodzenie wynikają z niskiego wzrostu, inni wskazują na trudne. Państwo, a jeszcze inni tłumaczą swoje problemy chorobami psychicznymi, autorki poświęciły wiele miesięcy na rozmowy z członkami tej społeczności, którzy sami siebie nazywają przegrywami i celami. To na pewno nie jest łatwa lektura. Podczas słuchania czułem sporo współczucia i smutku, ale mimo wszystko bardzo otwiera oczy.

Zdecydowanie wam ją polecam. Audiobook dostępny jest w aplikacji bookbeat. Przypominam, że mój kod promocyjny. Kryminatorium wciąż działa dzięki niemu nowi użytkownicy mogą testować aplikacje przez 30 dni za darmo. I odsłuchać nawet 20 godzin audiobooków, a jest w czym wybierać, bo w bóg bit znajdziecie ponad milion audiobooków i ebooków.

Link z przypiętym kodem znajdziecie w opisie odcinka. Krymina tori, um, otwieramy akta tajemnic? Children to wieś położona w hrabstwie kent, we wschodniej części Anglii. Obecnie zamieszkuje ją około 100 osób. Piękna miejscowość przez lata uchodziła za bezpieczną przystań, w szczególności dla rodzin z dziećmi pola kukurydzy, czyste jeziora, spokój i życzliwość mieszkańców przyciągnęły w tamtą stronę rodziny russelów. Czterdziestopięcioletnia Linda, nazywana lin, jej mąż byli nauczycielami akademickimi.

Ona zajmowała się genealogię on botaniką poznali się w 1973 roku niecałe 2 lata później wzięli ślub. Przez kilka lat mieszkali poza Wielką Brytanią, między innymi w namibii. W 1987 roku na świat przyszła ich pierwsza córka josephine, na którą mówili w skrócie jose. 2 lata później urodziła się megan. Gdy lin została matką, postanowiła zrezygnować z kariery naukowej, przynajmniej do czasu, aż dziewczynki podrosną.

Na początku lat dziewięćdziesiątych wrócili do kraju, osiedlili się w Walii, lecz w 1995 roku przenieśli się do Anglii. Cała rodzina była zauroczona chillingan byli przekonani, że odnaleźli swoje miejsce na ziemi. Nie mieli żadnych wrogów, sąsiedzi ich lubili, prowadzili zwyczajne życie. Mąż codziennie wychodził do pracy.

Żona opiekowała się dziećmi wolnych chwilach. Pielęgnowała ogród dziewczynki, uczęszczały do szkoły. Rodzina miała ukochanego pupila kilkuletniego psa o imieniu lusi 9 lipca 1996 roku jose i megan wzięły udział w konkursie pływackim organizowanym na terenie szkoły. Matka planowała odebrać je około szesnastej przy okazji wyprowadzić psa na dłuższy spacer.

Gdy ojciec wrócił wieczorem z pracy, nie zastał nikogo z domowników, to go zaniepokoiło. Wraz z upływem czasu postanowił zgłosić ich zaginięcie. W głowie miał jedną myśl, musiało stać się coś złego. Nie wiedział jeszcze, że w niedalekiej odległości od ich domu policja zabezpieczyła miejsce przestępstwa. Że w zagajniku dokonano przerażającego odkrycia. Na niewielkiej przestrzeni leżały 3 nieprzytomne osoby ciemnowłosa kobieta w średnim wieku i jej 2 małe córki i chciała i ubrania były spowite we krwi obok spoczywały należące do nich przedmioty, między innymi plecaki i pudełka śniadaniowe.

Żadna z ofiar się nie ruszała. Na podstawie wstępnych oględzin stwierdzono, że nie żyją w niedalekiej odległości. Policjanci odnaleźli również zwłoki psa. Nie było wątpliwości, doszło do zabójstwa. Od razu powiadomiono śledczych z wydziału kryminalnego oraz koronera, czekając na ich przyjazd. Jeden z mundurowych nagle coś zauważył.

Na początku uznał, że musiało mu się to przewidzieć, ale gdy podszedł bliżej ze zdumieniem spostrzegł, że jedność dziewczynek się rusza. Wiedział, że nie ma czasu do stracenia. Według niego bez sensu byłoby wzywać karetkę, która dotarłaby tam ze sporym opóźnieniem. Zamiast tego wziął dziecko na ręce i zaniósł je do radiowozu.

Z innym policjantem pojechali do najbliższego szpitala, kiedy personel medyczny zobaczył obrażenia kilkulatki, od razu pojawiły się głosy, że ona tego nie przeżyje. Wyglądało to tak, jakby ktoś kilkukrotnie uderzył ją w głowę jakimś tępym narzędziem. To cud, że nie umarła na miejscu. W międzyczasie pozostali śledczy ustalili tożsamość ofiar lin, ich pies.

Zginęły na miejscu jose walczyła o życie w szpitalu, zostały skatowane młotkiem. Najpoważniejsze obrażenie miało na głowę. Narzędzie przestępstwa było blisko miejsca odnalezienia ciał. Lekarze wykluczyli, aby doszło do zgwałcenia. Sprawca przywiązał je do drzewa, jednak gdy uznał, że już nie żyją, przeciął więzy. Użył do tego między innymi sznurowadeł oraz kawałek materiału.

Zabezpieczono kilka istotnych śladów, które mógł pozostawić po sobie. Zabójca zlokalizowano kosmyki włosów, krwawy odcisk palca na pudełku śniadaniowym, a na jednym ze sznurowadeł również widniało DNA. W 1996 roku w Wielkiej Brytanii nie istniała jeszcze ogólnokrajowa baza danych. DNA miało zastosowanie wyłącznie w jednym przypadku, gdy znalazła się jakaś inna próbka.

Do porównania w ten sposób wykluczaliśmy lub potwierdzaliśmy czyjeś sprawstwo. Żeby zastosować tę metodę, należało znaleźć jakiegoś podejrzanego. Policjanci wykluczyliby za zdarzeniem stał pan russel. Pod lupę wzięto też inne osoby z Bliskiego kręgu rodziny, także mężczyzn z okolicy, którzy wcześniej odsiedzieli wyroki za brutalne napaści czy kradzieży.

Zdaniem śledczych sprawca prawdopodobnie kierował się motywem rabunkowym. Seksualny motyw wykluczono z uwagi na brak śladów wykorzystania. Pojawiło się też teoria, że osoba, która tego dokonała, zmagała się z poważnymi problemami psychicznymi. Być może miała jakieś zaburzenie o charakterze antyspołecznym.

Policjanci obawiali się, że ten ktoś ponownie zaatakuje i by temu zapobiec. Przesłuchano każdego, kto mógł cokolwiek wiedzieć. Sprawy nagłośniono w prasie i w telewizji, by świadkowie sami zgłosili się na komisariat. Pan rasel zeznał żelin i dziewczynki miały wyznaczoną trasę ze szkoły do domu, rzadko kiedy chodziły inaczej.

Uwielbiały spędzać czas na łonie natury, przechadzać się wzdłuż pól i lasów, z daleka od ulicy. Zwykle towarzyszył im ich ukochany pies. Mężczyzna wskazał policjantom dokładną trasę. Ci dotarli do kilku świadków, którzy mieli coś do dodania. Jedna osoba widziała lin jej córki oraz psa. Około godziny 16:20 w jednym z podanych miejsc nie zauważyła w okolicy nikogo innego.

Pewna kobieta przejeżdżała w pobliżu miejsca, w którym znaleziono ofiary. Na chwilę po tym, jak zdaniem policjantów doszło do zbrodni. Jej uwagę przykuł beżowy pojazd. Przemieszczał się wyjątkowo powoli. Droga była wąska świadek, więc nie miała możliwości, by go wyprzedzić, lecz zauważyła twarz kierowcy, która odbija.

Się w lewym lusterku mężczyzny, który widział, że kobieta na niego patrzy i wydawał się rozzłoszczony. Była w stanie podać jego rysopis, mogą mieć maksymalnie 30 parę lat Blade z rumieńcami na policzkach. Jasne, lekko rudawek krótkie włosy z grzywką. Szerokie barki miał wtedy na sobie czerwoną koszulę.

Lokalny farmer zeznał, że również tamtego dnia wieczorem zobaczył tego mężczyznę, który wysiadł z beżowego samochodu na odludziu. Jego zdaniem zachowywał się podejrzanie, rozglądał się, otworzył bagażnik samochodu, jednak nic z niego nie wyjął przez dłuższy czas. Świadek po chwili stamtąd odszedł.

Tego samego dnia wyszedł na spacer z psem. Zwierzę zaprowadziło go do miejsca, w którym mężczyzna widział podejrzanego człowieka. Wśród traw leżała ukryta torba. W środku znajdowały się ręczniki przesiąknięte krwią. Dowody zostały zabezpieczone przez policję i odpowiednio zbadane. Okazało się, że ślady należały do lin megan oraz jose. Wyglądało na to, że sprawca użył tych przedmiotów do związania ofiar.

Pomimo tych tropów stróże prawa nie znaleźli podejrzanego. Wykluczono rodzinę, znajomych i sąsiadów, również groźnych przestępców z okolicy, którzy odsiedzieli wyroki i przebywali wtedy na wolności. Jose przeżyła, ale w wyniku urazu mózgu doznała uszkodzenia ośrodka odpowiadającego za mowę. Neurochirurg spodziewał się, że wystąpią u niej problemy z wysławianiem się. Wkrótce okazało się, że dziewczynka w ogóle nie mogła mówić dzięki leczeniu i rehabilitacji odzyskała mowę. Mimo to przez długie miesiące nie można było się z nią porozumieć.

Policjanci musieli uzbroić się w cierpliwość i czekać na możliwość przesłuchania. W końcu ta chwila nadeszła dziewczynka. Zapamiętała to zdarzenie. Tak mężczyzna chciał od jej mamy pieniędzy. Ta jednak nie miała ich przy sobie. Przerażona zaproponowała, żeby wybrali się do ich domu, że tam jest gotówka, ale on nie chciał nigdzie iść.

Mama dała jej znak, by uciekała od razu posłuchała, zaczęła biec, ile sił w nogach, ale mężczyzna ją złapał, zawlókł z powrotem do zagajnika. Następnie związał w kilku miejscach. Zrobił to mocno odczuła ból. Kazał jej zdjąć rajstopy, je również wykorzystał do związania matka i siostra podzieliły jej los.

Zapamiętała, że ten facet miał 20 parę lat. Co do samochodu. Jedne źródła wskazują, że dziewczynka wspominała o czerwonym inne, że w ogóle nie zapamiętała koloru, ale pewne jest to nic nie napomknęła o beżowym aucie zademonstrowała, w jaki sposób sprawca uderzył ją młotkiem w głowę. Nie widziała twarzy swoich bliskich. Mężczyzna zasłonił im oczy, natomiast słyszała ich głos. To jakiej mama wypowiadała ostatnie słowa przed śmiercią? W lipcu 1997 roku wyemitowano odcinek programu crime Watch, który poświęcono tej sprawie.

Jest to jedna z najpopularniejszych produkcji dokumentalnych o tematyce kryminalnej Wielkiej Brytanii. Koncepcja polega na przedstawieniu rekonstrukcji zbrodni, które nie doczekały się rozwiązania przeplecionych rozmowami z bliskimi ofiar oraz śledczymi. Kraj. Mocz wielokrotnie przyczyniło się do rozwiązania policyjnych zagadek.

Również tym razem funkcjonariusze mieli nadzieję, że opowiedzenie o brutalnym ataku na matkę oraz jej córki. Mówi, że zgłoszą się do nich nowi świadkowie i faktycznie telefon zadzwonił i to kilka razy, lecz większość informacji nie brzmiała zbyt wiarygodnie. Zupełnie jakby ludzie chcieli zwrócić na siebie uwagę, z wyjątkiem pewnego mężczyzny.

Ten przedstawił się z imienia i nazwiska, podał, że jest lekarzem, a konkretnie psychiatrą. Oznajmił, że jeden z jego pacjentów mógł stać za zbrodnią. Takie miał przeczucie, opierał je na wielu rozmowach z chorym. Twierdził, że ten człowiek pasował do portretu psychologicznego naszego sprawcy. Michael Stone krótko wcześniej przebywał w szpitalu psychiatrycznym, zwierzał się ze swoich mrocznych fantazji.

Lekarz zawsze uważnie go wysłuchiwał. Wiele z tych słów zapisywał, miał nadzieję, że pomoże swojemu pacjentowi w dojściu do zdrowia i równowagi psychicznej, ale gdy medyk obejrzał odcinek kraj, mocz zdał sobie sprawę, że to, co opowiadał mu Michael, było poniekąd. Odzwierciedleniem rekonstrukcji ataku na rodzinę, rasę.

Uzmysłowił sobie, że ten mężczyzna mógł za tym stać. Zdawał sobie sprawę, że pacjent miał kryminalną przeszłość. Dopuścił się kilku przestępstw z użyciem przemocy. Był brutalny i bezlitosny. Nie radził sobie z opanowaniem agresji. Główny detektyw w sprawie uważał, że sprawca 2 morderstw i usiłowanie morderstwa zmagał się z poważnymi problemami psychicznymi.

Dokonane czyny odznaczały się dużą brutalnością. Dlatego, gdy tylko dotarło do niego informacja, że psychiatra podejrzewa swojego pacjenta, wziął ten wątek pod lupę. Michael znalazł się pod obserwacją. Policjanci uważnie śledzili każdy jego ruch. Kilka dni później, gdy wracał do domu ze sklepu, został zatrzymany. Przesłuchano go w sprawie morderstwa elleny i megan oraz usiłowanie morderstwa dziewczynki. Nie przyznał się, ale nie miał alibi, nie pamiętał, co robił tamtego dnia.

Policjanci dotarli do informacji, że 9 lipca 1996 roku pojechał do miasta oddalonego o 70 km od miejsca odnalezienia zwłok. O godzinie 12:21 robił zakupy w tamtejszym sklepie. Potwierdzał to paragon. Mimo to śledczy doszli do wniosku, że mógł bez problemu pokonać tę trasę i przyjechać do wioski.

Miał samochód. Co ciekawe, był biały, nie beżowy, jak twierdzili świadkowie, lecz istniało prawdopodobieństwo, że być może pomylili się co do odcienia. Prokurator początkowo nie postawił mu zarzutów związanych z tymi czynami, chciał go jednak zatrzymać w areszcie. Oskarżył więc o szereg włamań, za którymi rzeczywiście stał.

Michael od lat zmagał się z uzależnieniem od alkoholu i psychoaktywnych substancji. Zdaniem śledczych mógł kogoś zabić i potem tego nie pamiętać. Urodził się i wychował niedaleko Londynu. W dzieciństwie padł ofiarą przemocy fizycznej i psychicznej. Ojciec źle go traktował. Ciągle powtarzał, że Michael nie jest jego biologicznym synem. Prawdziwym tatą chłopaka miał być były partner matki. Ten jednak też nie przyznawał się do ojcostwa, przez co chłopak dorastał w poczuciu odrzucenia. Gdy miał kilka lat, został dość dotkliwie pobity. Do sytuacji doszło w domu, ale w źródłach brakuje informacji. Kto dokładnie za tym stał?

Wiadomo, że sprawca użył młotka. Przemoc domowa ujrzała pewnego dnia światło dzienne. Chłopak trafił do domu dziecka, lecz tam też nie zaznał szczęścia i spokoju. W dalszym ciągu był bity, nie miał żadnego wsparcia, nikogo z kim mógłby o tym porozmawiać. Wkrótce zaczęły się jego problemy z emocjami. Nie potrafił ich stłumić ani wyrazić w adekwatny sposób, często reagował agresją i złością. Na porządku dziennym stały się jego wybuchy. W jednej chwili potrafił się uśmiechać, by w ułamku sekundy kogoś uderzyć.

Gdy miał zaledwie 9 lat, po raz pierwszy spróbował nielegalnych substancji. Tak zaczęła się jego historia z uzależnieniem. Poza życiu tych substancji czuł się nieco lepiej. Wszelkie problemy schodziło na dalszy Plan, ale było to tylko krótka ulga. Dlatego tak chętnie i często do tego wracał, by móc pozwolić sobie na kosztowny nałóg. Potrzebował pieniędzy dużo pieniędzy. Dlatego wkroczył na ścieżkę przestępstw, włamywał się do domów i sklepów, kradł gotówkę i inne kosztowności. Pierwszy raz został złapany przez policję. W 1972 roku.

Miał wtedy 12 lat. Z biegiem czasu jego przestępstwa stały się bardziej zuchwały i przepełnione przemocą, nie tylko kradł, ale również dokonywał napaści. Nie zawsze chodziło o cele finansowe. Bywało tak, że ktoś go po prostu rozzłościł. W okresie nastoletnim stanął przed sądem dla nieletnich 11 razy za włamanie z kradzieżą. W 1978 roku dopuścił się szeregu czynów zabronionych, między innymi podpalenia. 3 lata później zaatakował nieznajomego mężczyznę i go okradł.

Gdy opuścił dom dziecka, był uzależniony od chętny w dorosłym życiu. Znęcał się nad swoimi partnerkami. Jedna z nich nawet oskarżyła go o przemoc domową, ale później wycofała doniesienie. Nie chciała zeznawać przeciwko niemu w sądzie, a prokurator uważał, że kobieta za bardzo bała się swojego oprawcy.

W osiemdziesiątym trzecim roku pokłócił się ze znajomym. Zdenerwował się, bo tamten kopnął jego drzwi. Gdy kolega zasnął, Michael postanowił się zemścić. Rzucił się na niego z nożem, zadał mu kilka ciosów w klatkę piersiową. Mężczyzna doznał poważnego urazu płuca, ale cudem przeżył, gdy sprawca został zatrzymany przez policję. Zaatakował jednego z funkcjonariuszy. Chciał wydłubać mu oko.

Na szczęście mu się nie udało. Stróże prawa podejrzewali, że Michael zamordował innego mundurowego kilka lat wcześniej, w 1976 roku. Miejscowy policjant został zadźgany nożem w parku zabójcy. Nie namierzono, brakowało bezpośrednich dowodów, że stał za tym Michael. W okresie 17 miesięcy przed zabójstwem matki i jej córki bardzo często korzystał on z fachowej pomocy przynajmniej 20 razy odwiedził centra pomocy osobom uzależnionym 18 razy trafił do szpitala psychiatrycznego lub odwiedził miejscową przychodnię w celu konsultacji z psychiatrą 19 razy widział się ze swoim kuratorem. Na krótko przed 9 lipca 96 roku również znalazł się na oddziale w trakcie leczenia na przestrzeni lat często zwierzał się ze swoich mrocznych

fantazji. Przyznawał, że myśli o odebraniu komuś życia. Zdarzało się, że tymi wymarzonymi ofiarami były dzieci. Raz nawet opowiedział, że chętnie pozbawiłby je głów. Lekarz, który skontaktował się z policją, kilkukrotnie rozmawiał z nim na temat tych przerażających myśli. Michael przedstawił je w graficzny sposób po obejrzeniu krainy Watch. Psychiatra nie mógł pozbyć się przeczucia, że to jego pacjent stał za tym wszystkim panowało ogólne przekonanie, że sprawca będzie próbował namierzyć jose tylko po to, by skończyć to, co kiedyś zaczął Wielkiej Brytanii.

Lekarze są zwolnieni z zachowania tajemnicy zawodowej w przypadku, gdy komuś grozi niebezpieczeństwo. Zwłaszcza dzieciom lekarz oczywiście nie miał stuprocentowej pewności, ale wolał dmuchać na zimne. Według niego Michael pasował do portretu psychologicznego. Sprawcy sam kiedyś w dzieciństwie został pobity młotkiem. Ponadto na krótko przed 9 lipca 96 roku dokonał w kęt kilku włamań.

Kradzieży grasował więc w okolicy. Podejrzany wkrótce stał się oskarżony. Zarzuty usłyszał w październiku 97 roku. Ta sprawa spotkała się z ogromnym zainteresowaniem mediów. Matka i córka straciły życie w brutalny sposób. Druga dziewczynka ledwo przeżyła, doznała poważnych obrażeń. Lekarze nie byli pewni, czy kiedykolwiek wróci do pełni zdrowia. Na ławie oskarżonych miał stanąć recydywista, człowiek, którego psychiatrzy i stróże prawa uważali za niebezpiecznego i przerażającego.

Dziennikarze próbowali porozmawiać z jego rodziną, ale oni nie chcieli się na to zgodzić. Natomiast od znajomych mężczyzny dowiedzieli się różnych ciekawych rzeczy. Ale Artykuły na ten temat mogły się okazać dopiero po procesie. Chodziło o to, aby w żaden sposób nie wpłynąć na decyzję ławy przysięgłych.

Dopiero w początkowej fazie procesu ujawniono w prasie i telewizji wizerunek Michaela. Był to pewnego rodzaju moment przełomowy. Dotychczas panowało przekonanie wśród opinii publicznej, że policja złapała właściwego człowieka. W końcu sam jego życiorys mówił wiele nikt nie brał pod uwagę, że mogłoby dojść do pomyłki.

Lecz w końcu widząc zdjęcie stone'a, wśród niektórych pojawiło się zwątpienie. Ich zdaniem ten człowiek nie przypominał podejrzanego z portretu pamięciowego. Obaj byli bladzi, mieli krótkie włosy, ale Michael nie był rudy, nie zgadzały się również rysy twarzy. W toku procesu wyszło na jaw, że josey uczestniczyła w okazaniu podejrzanego. Stało się to na krótko przed postawieniem zarzutów. Widząc fotografie Michaela nie rozpoznała go jako zabójcy. Ten fakt został wówczas przemilczany. Dowiedzieliśmy się o tym dopiero kilka miesięcy później, inni z kolei zwracali uwagę na inny aspekt tej historii. Dziewczynka doznała poważnego urazu mózgu, padła ofiarą traumy, miała zaledwie 9 lat.

Te wszystkie czynniki mogły mieć wpływ na jej zeznania. Wysoce prawdopodobne, że nie zapamiętała szczegółów wyglądu oprawcy. Liczyliśmy się z tym od samego początku. Mimo to pojawiło się więcej wątpliwości. Ludzie zastanawiali się, jakie konkretnie dowody zgromadzono przeciwko niemu obstawiano czy obciążające okazały się próbki dna?

Ostatecznie wyszło na jaw, że całe zgromadzony materiał był dość skąpy, nie za bardzo nadawał się do badań. Na jego podstawie nie dało się zbyt wiele powiedzieć. Porównanie z DNA Michaela nie potwierdziło sprawstwa. Krwawy odcisk palca na pudełku śniadaniowym mógł należeć do jednej z ofiar, obciążające były zeznania znajomych oskarżonego.

Twierdzili, że 10 lipca, czyli dzień po zbrodni, zachowywał się dziwnie i nieswojo. Ponadto na jego ubraniach i we wnętrzu samochodu dostrzegli ślady zaschniętej krwi. Wspomniane części garderoby nigdy nie zostały przebadane. Michael je spalił. Sam o tym opowiedział, ale nie potrafił wyjaśnić, dlaczego. Krótko po zbrodni, Michael odwiedził swojego kolegę. Mark przebywał wówczas w więzieniu. Podczas tej wizyty mężczyzna zwierzył mu się, że trafił na krótko do szpitala.

Że stało się to w wyniku urazu do znanego podczas dokonywania przestępstwa. Nagle zapytał swojego kolegę, czy ten zabiłby 2 lub 3 osoby, które były świadkiem zbrodni, której wcześniej dokonał. Nawet jeśli w przypadku złapania czekałoby na niego długoletnie więzienie, tak się składało, że znajomy, którego o to pytał, odsiadywał karę dożywotniego pozbawienia wolności za odebranie komuś życia.

Mimo to pytanie zaskoczyło skazanego zabójcę nie udzielił na nie odpowiedzi. Tak przynajmniej zeznał przed sądem. Na sali sądowej zeznania złożyło 2 mężczyzn, którzy przebywali w tym samym areszcie śledczym, co w tym czasie? Michael stwierdzili, że oskarżony przyznał się do zbrodni. Niejaki bary powiedział, że pewnego razu pokłócił się z michaelem. Wtedy w złości wykrzyczał następujące słowa, popełniłem błąd z nią, nie popełnię go ponownie z tobą. Zdaniem świadka chodziło o jose błędem miało być odejście z miejsca zbrodni, nie upewniając się, czy ona nie żyje. Jednak najważniejszym świadkiem prokuratury okazał się damię Daily nie przebywał w jednej celi z michaelem, ale w sąsiadującej, ale i tak

doskonale słyszał go dziękiróże wentylacyjnej. Zyskał sympatię oskarżonego, gdy stanął w jego obronie. Pozostali osadzeni zaczęli wypytywać o zabójstwo lin i megan wrzasnął, by dali mu spokój, że pewnie jest niewinny. Po kilku minutach Michael w ramach wdzięczności odezwał się do niego. Wykorzystał wspomnianą wcześniej rurę wentylacyjną. Powiedział, że to jakaś ona go wskazała i że to przez nią znalazł się w areszcie.

Damian nie miał ochoty wysłuchiwać reszty historii. Tym razem to jem. Okazał się zamknąć, ale ta sprawa nie dawała mu spokoju. Kim była ta ona? Świadek? Później uznał, że chodziło o josey i o okazanie. Prawda była jednak taka, że dziewczynka go nie rozpoznała. Michael wtedy tego nie wiedział. Więzień, z którym dzielił cele, miał gazetę dejmien.

Poprosił o nią na chwilę przewertował kartki, aż w końcu natrafił na artykuł o zabójstwie. Kilku minutach oskarżony znowu zaczął mówić, opowiedział ze szczegółami, co takiego zrobił. Użył ręczników do ich związania. Materiał przesiąknął krwią. Pies szczekał, zachowywał się głośniej niż jego właścicielki. Jedna z dziewczynek się nie słuchała, próbowała uciec, ale on ją złapał.

Dotykał je przez ubrania. Świadek przekonywał, że właśnie takie słowa usłyszał z ust oskarżonego. To właśnie te zeznania okazały się kluczowe. Obrona zwróciła uwagę, że ten kolega z więzienia nie był wiarygodnym światkiem. Sam przyznał, że często w swoim życiu kłamał i oszukiwał. Mimo to ława przysięgłych uznała, że powiedział prawdę. Werdykt brzmiał, Michael jest winny wszystkich zarzucanych mu czynów.

Sąd skazał go na dożywotnie pozbawienie wolności. Krótko później stało się coś, czego nikt się nie spodziewał przyznał się do kłamstwa. Nigdy nie wspomniał nic o zbrodni. Świadek wszystko wymyślił. Wyszło też na jaw, że mark został opłacony przez the sun. Redaktor naczelny gazety odniósł się do sprawy.

Powiedział, że mężczyzna faktycznie otrzymał pieniądze, ale nikt nie namawiał go do złożenia fałszywych zeznań. Była to zwykła opłata za udzielenie wywiadu. Sąd apelacyjny nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy bary i mark nie byli świadkami podczas drugiego procesu, natomiast daimien tak. W dalszym ciągu obstawiał przez swoje wersji Michael po raz drugi został uznany za winnego w 2003 roku. Jeden z adwokatów Michaela otrzymał niespodziewany telefon. Pewien mężczyzna twierdził, że niedawno opuścił zakład Karny, że jego kolegom z jednej celi był dejmien. Opowiedział, że ten człowiek przyznał się do złożenia fałszywych zeznań przeciwko michaelowi. Niektórzy zastanawiali się, jaki mógł mieć cel we wrobieniu współ osadzonego w okrutne zbrodnie.

Dziennikarze dotarli do zaskakujących informacji, gdy mężczyzna znalazł się wówczas za kratkami, ciążyły na nim poważne zarzuty, podpalenie i rozwój. Jakiś czas później zostały one wycofane. Wtedy pojawiła się teoria, że stało się to dzięki jego współpracy z prokuraturą. Czy w ten sposób faktycznie uniknął kary?

Wiele osób zadawało sobie to pytanie. Nie zostało to nigdy oficjalnie potwierdzone Daily i tak ponownie trafił za kratki. Został skazany za nowe przestępstwa. Wyszło również na jaw, że od dawna zmagał się z uzależnieniem od psychoaktywnych substancji. Informator potwierdził teorię, która krążyła w mediach dejmien podobną mu powiedział, że skłamał dla samego siebie.

Uzyskał z tego pewną korzyść, jaką konkretnie tego już nie sprecyzował. Lecz drugi osadzony nie musiał długo się zastanawiać, aby pojąć o co chodziło. Obrońca miał nadzieję, że to zeznanie ostatecznie zburzy wiarygodność świadka, ale tak się nie stało. W opinii sądu Apelacyjnego to nic nie zmieniało.

Michael dokonał zabójstwa i skrzywdził dziewczynkę. Wyglądało na to, że nic więcej już nie można zrobić. Nie pomogło wycofanie zeznań jednego z kluczowych świadków. Podczas pierwszego procesu nie pomogły słowa informatora, czy nawet fakt, że na miejscu zbrodni nie odnaleziono DNA skazanego. Jego zespół obrończy nie wiedział co dalej. Mijały lata, w październiku 2017 roku ten sam adwokat, który wcześniej odebrał tajemniczy telefon, tym razem otrzymał list.

Nadawcą był kolejny osadzony w trakcie odsiadki. Poznał tam seryjnego zabójcę, które odsiadywał wyrok za kilka zbrodni, ale śledczy wierzyli, że tak naprawdę zabił o wiele więcej osób. Autor listu napisał, że ten człowiek. Przyznał mu się do zamordowania lin i megan uważał, że policjanci powinni mu się przyjrzeć. Zwłaszcza ze względu na jego modus operandi, zachodził swoje ofiary od tyłu, uderzał je młotkiem w głowę, po czym uciekał 19 sierpnia 2004 roku przechodnie trafili na nieprzytomną jasnowłosą dziewczynę spokojnej części Londynu, gdy przewieziono ją do szpitala, rozpoczęła się gorączkowa.

Walka o jej życie niestety nie przeżyła. Doznała poważnych obrażeń mózgu. Ktoś z całej siły uderzył ją w głowę. Zdaniem specjalistę sprawca użył w tym celu młotka. Ofiara nazywała się ameli della grange, dwudziestodwulatka pochodziła z Francji. Policjanci ustalili, że w dniu ataku odwiedziła bar, wypiła trochę alkoholu, po czym miała wrócić do mieszkania.

Dzięki kamerom monitoringu koledzy z Londynu ustalili, że wsiadła do autobusu miejskiego. Po kilku przystankach wysiadła inne nagranie przedstawiało białego vana, który zaparkował w pobliżu miejsca zbrodni. Pojazd po chwili odjechał. Śledczy przeczuwali, że za kierownicą siedział zabójca. Przejrzeli wszelkie możliwe materiały z kamer, znaleźli kilka innych przedstawiających ten samochód.

Na każdym Kierowca pozostał niewidoczny, ale udało się ustalić część pokonanej trasy wiedzieli, w jakiej okolicy prawdopodobnie mieszkał. Mieli też inną ważną informację, konkretną markę pojazdu. Niestety tablica rejestracyjna na nagraniach była dość niewyraźna. Jakiś czas później na komisariat zgłosiła się kobieta.

Twierdziła, że chyba wie, kto mógł zabić ameli w telewizji widziała materiał poświęcony tej sprawie. Jej uwagę zwróciły 2 detale, ofiara została zaatakowana młotkiem i potencjalny sprawca jeździł białym vanem. Doszło do wniosku, że stał za tym jej dawny życiowy partner. Liwa i belfield podobno nienawidził kobiet, zwłaszcza blondynek. Były one przeciwieństwem jego rodzicielki. Miała długie czarne włosy, urodził się i wychował w aelth. Gdy miał 8 lat, stracił ojca, wychowywała go nadopiekuńcza, obsesyjna matka, aż do momentu jego dorosłości ściśle go kontrolowała.

Nie chciałaby kiedykolwiek ją opuścił. Uważała go za anioła, gdy ktoś skarżył się na zachowanie syna, ona nie przyjmowała tego do wiadomości. Wszystko uchodziło mu płazem w wieku 13 lat został oskarżony o włamanie. To był początek jego kryminalnejścieżki otrzymał kilka wyroków, między innymi za napaści i kradzieże. To typ uwodziciela spotykał się z wieloma kobietami, czasem nawet jednocześnie doczekał się aż 11 orga dzieci. Wszystkimi partnerkami manipulował, kontrolował je, sprawił, że przestały mieć własne zdanie. Musiały postępować tak, jak on tego zapragnął. Zachowywał się tak, jak niegdyś jego matka wobec niego. Wiele z tych kobiet bił i wykorzystywał, uzależnił je od siebie do tego stopnia, że bały

się od niego odejść, ale niektóre po latach odważyły się uwolnić. Na przykład była dziewczyna, która doniosła na niego na policję. Jej zeznania okazało się kluczowe przy złapaniu sprawcy zabójstwa ameli londyńscy. Policjanci szybko powiązali go z innymi sprawami dziewiętnastoletnia marsza otrzymała kilka ciosów młotkiem w głowę.

Zmarła 2 dni później w szpitalu. Do ataku doszło w lutym 2003 roku. Na obrzeżach Londynu blisko jej domu, osiemnastoletnia kate została dwukrotnie potrącona przez samochód. Zapamiętała rysopis sprawd. Podała go później policjantom. Ci ustalili, że taki pojazd należał do bellfielda. Zgadzały się nawet najdrobniejsze szczegóły, jak uszkodzone lusterko.

W 2011 roku został skazany za te przestępstwa. Śledczy uważali, że skrzywdził więcej osób od lat próbowano go powiązać z jednym z najgłośniejszych śledztw Wielkiej Brytanii. W marcu 2002 roku zaginęła trzynastoletnia mieszkanka miasteczka walton on Times mili dowher. Jej zwłoki zostały odnalezione pół roku później w lesie, kilkanaście kilometrów dalej ciało było w zaawansowanym stadium rozkładu, nie dało się więc ustalić przyczyny zgonu, jednak na podstawie zgromadzonych dowodów pojawiła się teoria, że zabić mógł ją liwaj. Dziewczynka ostatni raz była widziana w pobliżu dworca kolejowego.

On mieszkał niedaleko. Ponadto często atakował osoby korzystające z komunikacji miejskiej. Niedaleko dworca znajdował się przystanek autobusowy. Mógł na przykład tam polować na kolejną swoją ofiarę. Liwej belfield przyznał się do zabicia i wykorzystania trzynastolatki w 2016 roku, jednak jakiś czas później wycofał się z tych słów. Mimo wszystko jest uznawane za właściwego sprawcę, niechętnie mówił o zbrodniach, w których były dowody jego winy. Gdy już zabierał głos, zdarzało mu się kłamać. Policjanci i psycholodzy uważali, że lubił być w centrum uwagi wodzenie policji za nos daje mu satysfakcję. Pod koniec 2017 roku adwokaci Michaela złożyli mu wizytę. Zapytali o śmierć lin i jej

córki. Udzielił zaskakująco dokładnych informacji. Zdaniem prawników nie mógł dowiedzieć się o niektórych kwestiach z mediów. Skoro o nich wiedział, musiał być tam na miejscu zbrodni. Obrońcy chcieliby zeznał to wszystko przed sądem. Zgodził się na to, ale postawił jeden warunek. Jego powiązanie nie może póki co wyciec do prasy.

Ktoś jednak nie trzymał języka za zębami. Sprawa dotarła do brytyjskich tabloidów, które uczyniły z niego temat na pierwszą stronę, w wyniku czego seryjny zabójca postanowił wycofać się z umowy. Jakiś czas później napisał list, w którym przyznał, że zaatakował lin megan i josephie. Nie wiemy, co konkretnie znalazło się w tym wyznaniu.

Według dostępnych źródeł podał tam detale, takie jak informacje na temat ubioru ofiar oraz to, w jakiej kolejności je zaatakował oraz w jaki sposób. Obrońcy Michaela powtarzają, że tylko sprawca mógł to wiedzieć, choć wiele szczegółów przedostało się do prasy. To nie byłby w stanie napisać tego listu na podstawie medialnych doniesień śledczy sądzą inaczej. Zauważają, że wielokrotnie nie był wobec nich szczery. Na przykład przyznał się do innego zaginięcia z dziewięćdziesiątego dziewiątego roku. Przez kilka tygodni karmił ich kłamstwami. Dał rodzinie ofiary nadzieję, że po latach w końcu będą mogli dokonać pochówku.

Ostatecznie okazało się, że wszystko zmyślił. Nie miał nic wspólnego z tym śledztwem. Potraktował to jak zabawę. Dlatego wielu policjantów jest zdania, że to kolejna zagrywka, że nigdy nie spotkał na swojej drodze rasel ów zbrodnią belfield da poświęcono jeden z odcinków programu telewizyjnego fejkin it.

Można go obejrzeć na HBO Max. To właśnie w nim doświadczona profillerka stwierdziła, że przyznawanie się do przestępstw ma dla niego ogromne znaczenie. Bellfield odsiaduje wyrok dożywocia. Bez możliwości wyjścia na warunkowe zwolnienie. Resztę swoich dni spędzi za kratkami i już nigdy nie będzie mieć możliwości odebrania życia kobietom, ale w dalszym ciągu o tym fantazjuje.

Nie może przestać myśleć, dlatego przypisuje sobie czyny, których nie dokonał. Jest to przedłużenie jego mrocznych fantazji. Wyobrażanie sobie, że to on tego dokonał. Jego była dziewczyna ta, która wcześniej na niego doniosła, zeznała, że dzień 9 lipca 96 roku w całości spędził z nią. Ponoć zapamiętała tę datę bardzo dobrze, bo wtedy obchodziła dwudzieste piąte urodziny.

Nie wszyscy wierzą w to alibi, ale jak dotąd nikt go nie podważył. Kto stoi za tą zbrodnią? Michael czy livel belfield? A może ktoś zupełnie inny pojawiają się głosy, że mężczyzna z portretu pamięciowego sprawcy bardziej przypomina belfieda. Faktycznie można dostrzec pewne podobieństwo, aczkolwiek seryjne zabójca ma ciemne włosy. Świadek zapamiętała, że człowiek, którego widziała w pobliżu miejsca odnalezienia zwłok, był rudowłos. Śledczy nie zdecydowali się na porównanie materiału DNA. Doszli do wniosku, że zgromadzone próbki są zbyt skąpe, by uzyskać na ich podstawie miarodajny wynik. Ich zdaniem byłaby to strata czasu i pieniędzy. Pojawiają się głosy, że zabójstwo lin i megan nie pasuje do schematu działania bellfielda

praktycznie każda jego ofiara miała jasne włosy. Ex dziewczyna przyznała, że on nienawidził blondynek, matka i jej córki były brunetkami. Rodzina Russell starała się unikać tego tematu josey nigdy nie odniosło się do potencjalnego sprawstwa bellfielda. Z trudem poradziła sobie z doznaną traumą i licznymi powikłaniami spowodowanymi napaścią.

Dzięki długotrwałemu leczeniu wróciła do zdrowia. Była to długa droga. W wywiadzie z 2012 roku przyznała, że jeszcze na studiach miała problemy z czytaniem i pisaniem. Kilka lat temu wyszła za mąż, kiedyś była pewna, że w tym najpiękniejszym dniu będę towarzyszyć jej mama i siostra, dziś pozostałe po nich jedynie fotografie i wspomnienia. Jose miała zaledwie 9 lat, gdy lin zginęła, ale zapamiętała jej miłość do roślin i sztuki.

Dziś jest artystką tekstylną na pełen etat, tworzone przez nią dzieła często nawiązują do Północnej Walii, w której obecnie mieszka. To miejsce było również domem russelów. Przed przeprowadzką do kęt kobieta nigdy nie wróciła do chillin i nie zamierza tego robić. Dla jednych jest to idylliczna wieś dla niej miejscowość wyjęta z najgorszego koszmaru.

Źródła wykorzystane do stworzenia odcinka programy dokumentalne, the russel murders, huculd, lin and megan dostępny na platformie showtime cry Watch u k produkcji stacji bbc oraz serial killer serial layer Louis beatfield a faking it Special dostępny na platformie HBO Max transkrypcja zeznań damiena day'a opublikowana na stronie Michael Stone artykuł, colian satona pod tytułem hałai nail the evil eyed cicho passild milly doughler. Opublikowane 5 stycznia 2019 roku na portalu Daily Mail inne artykuły z takich portali informacyjnych jak Guardian, standard crimman investigation.

Anmelden oder registrieren

Jetzt

0:00 / 0:00