Anmelden

Kryminatorium

Po 35 latach powiedziała jedno zdanie. To wystarczyło | 393.

Montag, 13. Oktober 2025 · 51 min

MP3

Shownotes

Płatna współpraca z Body Chief. Skorzystaj z mojego kodu promocyjnego Kryminatorium20 i zamów swoją dietę 20% taniej! ▶️ ⁠bodychief.pl/⁠ (bodychief.pl)

OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Dwa tygodnie przed Bożym Narodzeniem 1974 roku mieszkańcami kanadyjskiej prowincji Ontario wstrząsnęła śmierć 22-letniej Beverly Smith. Kobieta została zamordowana we własnym domu. Przez dekady sprawa pozostała nierozwiązana. W 2007 roku policjanci ujawnili, że mają podejrzanego. Mężczyzna twierdził, że nie miał z tym nic wspólnego. Ale stróże prawa mu nie wierzyli. Postanowili zrobić wszystko, co w ich mocy, by ten przyznał się do winy. Wkrótce posunęli się do radykalnych środków…

Transkriptvom Podcast bereitgestellt · Zeitmarken springen hin

Zanim zaczniemy chce przywitać naszego dzisiejszego partnera i sponsora odcinka, jest nim body chief, a to fragment sponsorowany. Korzystam z ich diety pudełkowej i muszę przyznać, że to rozwiązanie naprawdę ułatwia mi życie. Wiem, że wiele osób podchodzi sceptycznie do cateringu, bo obawia się, że w zestawie trafią na danie, których nie lubią. Jest na to rozwiązanie, z którego sam korzystam. Dieta z wyborem menu na moim przykładzie co tydzień wchodzę do aplikacji, sprawdzam dostępne propozycje. Pobieram co ma do mnie przyjechać. Dzięki temu zawsze jem to, co lubię. Opcja sprawdza się nawet u najbardziej wybrednych osób, bo wybór jest ogromny od słodkich śniadań przez klasyczne danie obiadowe, aż po lekkie

przekąski. To dla mnie szczególnie ważne teraz, gdy od kilku miesięcy mocniej wszedłem w sport i regularnie trenuje tenisa, dobrze zbilansowane posiłki dają mi energię i motywacje zarówno do pracy, jak i do aktywności fizycznej. A przy okazji mam pewność, że odżywiam się zdrowo, nie tracąc czasu na gotowanie.

U mnie body chief świetnie się sprawdza, jeśli macie ochotę też przetestować, to możecie to zrobić taniej przy zamówieniu wpiszcie hasło krymina tori 20, a cena spadnie o 20%. Ring zostawiam w opisie. 9 grudnia 1974 roku daglas Smith zaczął wieczorną zmianę. O godzinie 18:00 pracował w fabryce samochodów w olszawie w kanadyjskiej prowincji ontario.

Jego dwudziestodwuletnia żona i dziesięciomiesięczna córeczka zostały same w domu w wiosce reglan, oddalonej o kilkanaście kilometrów. Mieszkali w spokojnej, ale odosobnionej okolicy. Beverly nie lubiło, gdy mąż do późno pracował, nie czuło się tam do końca bezpiecznie, często w jej głowie pojawiał się ponury scenariusz, że nagle ktoś się do nich włamuje i dokonuje napadu. Nie byli szczególnie zamożni, ale to nie wykluczało całkowicie, że mogli stać się ofiarami przestępstwa. Dwudziestodwulatka bało się, że mogłaby stać się jej krzywda, albo, co gorsza ich dziecku.

Dlatego tak zawsze do niej dzwonił podczas przerw, aby zapytać, co u niej. Tamtego wieczoru wybrał domowy numer około dwudziestej 30. Żona nie odebrała, spróbował Jeszcze raz, ale kobieta ponownie nie chwyciła za słuchawkę i to go zaniepokoiło. Być może była zajęta i nie mogło podejść do telefonu, na przykład przewijało lub karmiło dziecko, albo może zbyt bardzo zajęło ją podpisywanie kartek świątecznych i przygotowywanie szydełkowych prezentów dla najbliższych.

Mimo to mąż dla świętego spokoju zadzwonił do sąsiadki, która mieszkała po drugiej stronie ulicy. Poprosił ją, by sprawdziła, czy u niego w domu wszystko jest w porządku. Kobieta się zgodziła, liczył na to, że go uspokoi, ale zamiast tego usłyszał, przyjedź jak najszybciej do domu, kiedy tylko mógł opuścić zakład pracy.

Od razu stamtąd wybiegł i wsiadł w samochód. Niedługo potem znalazł się pod posesją, próbował dostać się do środka, ale funkcjonariusze mu to uniemożliwili. To było już miejsce przestępstwa, więc było zabezpieczone technice, rozpoczęli zbieranie śladów. Po chwili policjanci wytłumaczyli, co się stało.

Jego żona nie żyła, została zamordowana. Na szczęście ich córeczka była bezpieczna, nie spadł jej nawet włos z głowy. To jedyna dobra wiadomość, którą wówczas usłyszał. Cała sytuacja wydawała się surrealistyczna jeszcze kilka godzin wcześniej rozmawiał z żoną, pocałował ją na pożegnanie, gdy wyszedł z domu, spojrzał w okno kuchenne. Widział ją ostatni raz trzymała dziecko na rękach. Nie przyszło mu nawet do głowy, że to ostatni taki widok w jego życiu.

A jednak później opowiedział policjantom, że mieli mnóstwo wspólnych planów. Byli małżeństwem od około 4 lat. 10 miesięcy wcześniej zostali rodzicami, spełnili w ten sposób jedną z największych marzeń. Poznali się, gdy beverly miała 18 lat. On był 4 lata od niej starszy. Nikt nie podejrzewał, że z ich relacji wyrośnie prawdziwa miłość, ani jego, ani jej rodzina, lecz w lipcu 1971 roku młodzi wzięli ślub. Kobieta uważała swojego męża za zabawnego, przystojnego i przede wszystkim szczerego.

Była przy nim bardzo szczęśliwa. Po ślubie zamieszkali w niewielkiej miejscowości, która pozornie uchodziła za spokojną. Gdy kobieta zaszła w ciążę, rola żywiciela rodziny spadła wyłącznie na niego. Wcześniej zajmowała się modelingiem. Nie poszło na studia, bo uważała to za stratę czasu. Była zżyta ze swoją rodziną.

Miała 3 siostry, w tym bliźniaczkę Kobiety wyglądały niemal tak samo. Niektórzy nie potrafili ich odróżnić. Były nierozłączne. Większość wolnego czasu spędzały razem. Aż do dnia ślubu beverly dzieliły tę samą sypialnię i nawet spały w jednym łóżku. Małżeństwo jednej z nich zmieniło nieco dynamikę w ich relacji.

Jedna z nich wkroczyła w dorosłe życie pełną parą. Druga skupiła się na dalszej edukacji i studiach. Mimo to w dalszym ciągu były swoimi najlepszymi przyjaciółkami. 9 grudnia 1974 roku około dziewiętnastej BW zadzwoniła do swojej bliźniaczki. Chciało z nią porozmawiać, ale wtedy siostra nie miała za bardzo czasu była umówiona na randkę.

Oznajmiła, że oddzwoni później na spotkanie z chłopakiem. Nagle źle się poczuła, musiała wracać i położyła się do łóżka. Okropnie bolał ją tył głowy. Autopsja wykazała, że beverly została postrzelona. Pojedyncza kula wbiła się w jej potylice. Niektórzy wierzą, że bliźniacze rodzeństwa łączy specyficzna, wręcz metafizyczna więź.

Kiedy jednej osobie dzieje się coś złego, ta druga również w pewien sposób to odczuwa. Pierwsze fakty pozwoliły ustalić, kiedy mniej więcej doszło do zabójstwa. O godzinie 19:00 dzwoniła do siostry około dwudziestej 30. Sąsiadka poszła do jej domu, musiała umrzeć w tym 90 minutowym przedziale czasowym. Nie udało się tego bardziej zawęzić. Zdaniem policjantów sposób odebrania życia przywoził na myśl egzekucję jeden, ale za to skuteczny strzał od razu ją uśmiercił.

Ofiara miała rozerwaną bluzkę. Początkowo podejrzewano próbę wykorzystania, ale ratownicy później potwierdzili, że próbowali ją reanimować i właśnie wtedy doszło do uszkodzenia górnej części garderoby. Kluczowymi świadkami w sprawie byli sąsiedzi befi, daga Linda i alan również nazywali się Smith. Zbieżność była przypadkowa to popularne nazwisko. Pomiędzy nimi nie było żadnych więzów krwi, znali się, lubili, często rozmawiali i tyle.

Sąsiedzi również mieli malutkie dziecko, gdy Linda tamtego wieczoru odebrała telefon od daga, poszła natychmiast pod dom. Po drugiej stronie ulicy nie weszła do środka, podeszła do jednego z okien, z którego był widok na kuchnię i wtedy ujrzała, że ktoś leżał na podłodze. Ktoś o długich brązowych włosach od razu pomyślała, że to musiała być dwudziestodwuletnia sąsiadka. Przestraszona pobiegła do swojego domu i chwyciła za telefon, gdy Linda powiadomiła już sąsiada, co odkryła w ich domu, powiedziała swojemu mężowi, że powinien pójść pod dom sąsiadów i również zajrzeć przez okna. Alan zeznał policji, że nie wiedział, czego powinien się spodziewać widok leżącej na podłodze Kobiety go poraził. To on powiadomił policję i

karetkę. Zdawał sobie sprawę, że mieszkali na odludziu i służby mogą mieć problem z odnalezieniem właściwego domu. Dlatego włączył światła reflektorów w swoim samochodzie. Miał nadzieję, że to zaalarmuje odpowiednią osobę i że pomoc niebawem przyjedzie. Gdy policjanci znaleźli się na miejscu, nagle przypomniał sobie ważną informację. Wcześniej w natłoku emocji zapomniał o tym bf miała kilkumiesięczną córkę.

Powiedział o tym policjantom jeden z nich. Od razu wziął się za przeszukanie domu. W jednym z pokoju odnalazł płaczącą dziewczynkę. Na ubraniach dziecka nie było krwi czy żadnych innych podejrzanych śladów. To mogło oznaczać kilka rzeczy. Sprawca być może nie zdawał sobie sprawy, że w budynku przebywało maleństwo, a to sugerowało, że nie wiedział zbyt wiele o tej rodzinie. Zatem dwudziestodwulatka mogła stać się przypadkową ofiarą przypadkowego sprawcy.

Albo zabójca umyślnie oszczędził małą, nie chciał robić jej krzywdy. Jego jedynym celem było pozbawienie życia matki, zatem beverly równie dobrze mogła zostać zabita przez kogoś, kogo dobrze znała mąż, rodzice i siostry zgodnie twierdzili, że dwudziestodwulatka mnie wpuściłaby do domu kogoś obcego, zwłaszcza wieczorem, będąc sama mieszkając na odludziu i wychowując maleństwo, stało się ostrożne. Na miejscu zbrodni niezabezpieczoną żadnych śladów włamania, a to sugerowało, że ofiara musiała znać swojego oprawcę.

Kto to zatem mógł być? Śledczy mieli nadzieję, że niebawem poznają odpowiedź na to pytanie. Na początku wzięli pod lupę daga życiowi partnerzy. Nierzadko stoją za zabójstwami swoich połówek. On i beverly byli na pierwszy rzut oka. Idealnym małżeństwem. Mieli wielkie plany, chcieli kupić większy dom i już rozglądali się za nowym, ale to mogło być tylko pozory. Oboje byli młodzi.

Dość szybko się pobrali, zostali rodzicami. Być może tego żałowali, albo przynajmniej jedno z nich tego żałowało. Ostatecznie okazało się, że to tylko teoria bez żadnych dowodów. Ponadto dak miał mocny alibi na czasy zabójstwa. O godzinie 18:00 rozpoczął swoją zmianę o dwudziestej 30. Skorzystał z zakładowego telefonu, wrócił do domu dopiero wtedy, gdy na jego miejsce pojawił się zmiennik.

W czasie 1,5 godziny, w którym doszło do zbrodni, nie miał szans, by się wymknąć i wrócić. Policjanci wzięli również pod lupę sąsiada alana. Było to rutynowa procedura. Mężczyzna mieszkał obok, znał ofiarę i jej rodzinę. Znalazł się w pobliżu miejsca przestępstwa. No i powiadomił służby, ale jego żona dała mu alibi.

Twierdziło, że przez cały wieczór do dwudziestej 30 nie wychodził z domu. Zrobił to dopiero na jej prośbę. Nie mógł zatem zabić sąsiadki. Ponadto nie miałby motywu. Stróże prawa wykluczyli go z listy osób znajdujących się w kręgu zainteresowania. Ale przeszukując dom ofiary, natknęli się na bardzo ciekawe znalezisko.

Kilkanaście gramów zielonego suszu dość szybko wyszło na jaw, że małżeństwo handlowało trawką dac miał w swoim gronie osoby, które również się tym zajmowały i chętnie po to sięgały bf. Podobno nie było z tego zadowolona, nie chciałaby mąż trzymał to w domu, zwłaszcza w tak dużych ilościach. On jednak nie miał zamiaru jej słuchać.

Często zapraszał osoby, które dla żony nie były mile widziane. I to właśnie sprawiało, że małżonkowie często się kłócili. Najbliżsi z obu stron nie mieli zielonego pojęcia o tym procederze. Jedynie wiedzieli, że młodzi od czasu do czasu lubią sięgać po trawkę, ale nikt nie spodziewał się, że w tym domu, w którym wychowywało się małe dziecko, dochodziło do nielegalnych transakcji.

Ta informacja sprawiła, że policjanci zaczęli zastanawiać się nad ważnym wątkiem. A co jeśli to miało coś wspólnego z zabójstwem? Co jeśli zostało zamordowane przez kogoś, kto chciał kupić lub ukraść te substancje? Mógł to być ktoś, kogo dwudziesto dwulatka dobrze znała, być może nawet lubiła, ale ta osoba znalazła się na głodzie, albo nie miała wystarczającej gotówki.

Pozbawiona skrupułów dokonała brutalnego morderstwa. Tak początkowo wypierał się, że handluje pod naciskiem śledczych, w końcu pękł przyznał się. Powiedział, że wśród jego klientów znalazło się nawet 150 osób. Niemal każda z nich odwiedziła ich dom rodzinny. Opowiedział, że krótko przed śmiercią żony załatwił 250 g towaru.

Część sprzedał, zostało mu jeszcze 180 g. Aż tak sporej ilości nie odnaleziono, co oznaczało, że ktoś musiał to ze sobą zabrać. Czy był to sprawca? Wyszło na jaw, że tamtego dnia umówił się z jednym ze swoich stałych kupców nastolatek o imieniu mark miał przyjechać do reglan wieczorem kupował Towar już od jakiegoś czasu, a potem sam sprzedawał dalej w liceum, w którym się uczył.

Policjanci ustalili, że chłopak faktycznie zjawił się w domu smithów 9 grudnia wieczorem otworzyła mu beverly, planował kupić większą ilość, ale brakowało mu odpowiedniej sumy pieniędzy. Obiecał, że wróci później później. Czy faktycznie tak zrobił? Może wrócił, ale bez obiecanej gotówki, a za to z pistoletem w ręku, czy postanowił zabrać Towar i zabić żonę?

Sprzedawcy stróże prawa zrobili nalot na jego dom. Chłopak został zatrzymany i przewieziony na komisariat, ale twierdził, że nikogo nie zabił. Mówił, że nie zabrał pieniędzy i nie wrócił już tego dnia po Towar. Śledczy zabezpieczyli jego ubrania i dołączyli do materiału dowodowego. Nie odnaleziono na nich krwi czy innych niepokojących śladów. Nie natknięto się na narkotyki.

Policjanci jednak nie wykluczyli go od razu z grona osób podejrzanych. W dalszym ciągu mieli go pod lupą, lecz nie znaleźli żadnego dowodu, który bezpośrednio łączyłby go ze sprawą. Śledczy przyjrzeli się również innemu dealerowi dag dail uchodził za niebezpiecznego człowieka, był uzależniony, słynął ze swojej pory wczoraj i nieprzewidywalności. Wcześniej odsiedział wyrok za podanie nielegalnych substancji dziecku.

Wiadomo, że mąż bf wisiał mu sporą sumę. Daily został przesłuchany. Zeznał, że być może odwiedził tamtego wieczoru dom małżeństwa. Ale do końca nie pamiętał, co robił. 9 grudnia zażył zbyt dużą ilość nielegalnych substancji. Ale bliskiej osobie zwierzył się, że prawdopodobnie ta on zastrzelił kobietę. Zbadano również możliwe powiązanie go z gangiem seitan s choice, który zajmował się handlowaniem nielegalnymi substancjami.

Działał w okolicy i siał postrach. Pojawiły się plotki, że brat męża ofiary należał do tej grupy. Ostatecznie ten wątek do niczego nie doprowadził. Wobec braku nowych dowodów rok po śmierci beverly akta sprawy zostały schowane do pudeł i zapomniane na kilka lat. W 1988 roku policja dokonała aresztowania day gala. Ktoś ze świadków zeznał, że mężczyzna brał pod uwagę możliwość dokonania zabójstwa.

Wydawało mu się, że 9 grudnia 74 roku odwiedził dom smithów. Mógł mieć ze sobą broń. Był wściekły, że znajomy nie oddał mu pieniędzy, będąc pod wpływem psychoaktywnych substancji. Często tracił panowanie nad sobą następnego dnia. Nie pamiętam, co się wydarzyło. Były to jednak zeznania świadka, które nie odnalazły odzwierciedlenie w innych dowodach.

Ostatecznie mężczyzna nie usłyszał żadnych zarzutów i w końcu wypuszczono go na wolność. Na przestrzeni kolejnych 20 lat policję co jakiś czas wracała do tej sprawy. Jeszcze raz przesłuchano świadków bano pod lupę te same osoby w 2007 roku na czele sprawy stanął detektyw leyon. Lunch miał opinię niezwykle skutecznego śledczego rozwikłał.

Wiele spraw kryminalnych, które wydawały się nierozwiązywalne. Rodzina bf liczyła na to, że ten człowiek w końcu dostarczy im ostatecznych odpowiedzi. Detektyw skupił się na dokładnym przejrzeniu akt, przede wszystkim zeznań zwrócił uwagę na pewną rozbieżność, która pojawiła się w wersjach jednego świadka w siedemdziesiątym czwartym roku alan powiedział, że gdy zjawił się pod domem ofiary na prośbę własnej żony, to próbował wejść do środka. Kopnął wtedy drzwi, usiłując je otworzyć. 14 lat później, w trakcie kolejnego przesłuchania wycofał się z tej wersji wydarzeń.

Powiedział, że nic takiego nie miało miejsca, że jeżeli te słowa faktycznie padły kiedyś z jego ust, to musiało mu się coś zwyczajnie pomieszać. Był to potencjalnie niewinny szczegół, wydawał się mało znaczący, ale zdaniem lencza wręcz przeciwnie uznał, że alan prawdopodobnie nie był do końca szczery. Okłamał funkcjonariuszy lub coś ukrywał. Wymyślił wersję wydarzeń, która nie miała pokrycia z rzeczywistością.

Później szczegóły mu się pomieszały, dlatego pojawiła się ta rozbieżność. W 2007 roku alan został ponownie przesłuchany. Poproszono go o zgodę na badanie wariografem. Nie miał nic przeciwko. Twierdził, że chętnie pomoże w rozwikłaniu śledztwa. Stało się to jeszcze tego samego dnia. Usłyszał wtedy między innymi pytanie, czy 9 grudnia 74 roku zamordował beverly, odpowiedział, że nie.

Ekspert od badania wariografem ocenił, że mężczyzna dopuścił się kłamstwa. Wysnuł to na podstawie reakcji fizjologicznych alana podczas napięcia do aparatury doszło do konfrontacji. Sąsiad ofiary zaprzeczył, by miał cokolwiek wspólnego z jej morderstwem. Ponadto podkreślił, że nigdy niczego nie ukrył przed policją.

Że od samego początku był szczery, zdenerwowany opuścił komisariat. Badanie wariografem jest czasami wykorzystywane w sprawach karnych w różnych państwach, jednak w większości przypadków wyniki nie mają dużej wartości dowodowej, nie mogą być traktowane jako materiał dowodowy w procesie karnym. Tak jest zarówno w Polsce jak i w Kanadzie. Taka ekspertyza nigdy nie będzie w stanie jednoznacznie określić, czy ktoś mówi prawdę, czy kłamie. No ludzkie reakcje takie jak wysoki poziom stresu ma wpływ wiele czynników, na przykład schorzenia neurologiczne, kardiologiczne czy psychiatryczne. Nawet zwykła grypa może zakłócić wynik, nie wspominając już o niewyspaniu czy zwyczajnie łatwej podatności na stres. Natomiast ekspert policyjny był

niemal przekonany, że alan kłamał jego zdaniem albo zabił beverly, albo przynajmniej coś ukrywał i ten wniosek wysnuł na podstawie wyników. Davidland jeszcze bardziej utwierdził się w przekonaniu, że ten mężczyzna coś wiedział, ale uparcie milczał, przejrzał jego życiorys. Alan jakiś czas wcześniej rozstał się z żoną.

Twierdziła ona, że jej ex mąż stosował wobec niej przemoc, w szczególności psychiczną. Był samotnikiem, nie miał praktycznie żadnych znajomych, nie pracował, mierzył się z uzależnieniem od alkoholu i psychoaktywnych substancji. Już w latach siedemdziesiątych chętnie sięgał po trawkę i inne używki. Zdarzało mu się kupić Towar od daga. Na początku śledztwa stróże prawa brali pod uwagę, że za zabójstwem stał jakiś sfrustrowany klient. Ktoś komu bw nie chciała sprzedać, brano pod uwagę wiele osób, gdyż dak miał sporą klientelę, ale pominięto przy tym alanę on mieszkał obok, dobrze znał dom ofiary, gdyż już wcześniej tam przebywał bf przynajmniej w jakimś stopniu mu ufała.

Gdyby zapukał do drzwi, raczej wpuściłaby go do środka. W tym samym roku policjanci przesłuchali niejakiego dave'a mondera. Był to dawny przyjaciel alana. Najbliższa więź łączyła ich w latach siedemdziesiątych. Mężczyzna powiedział, że Smith czasami załatwiał mu nielegalne substancje. 9 grudnia 74 roku zadzwonił do niego i powiedział, że potrzebuje kilku gramów trawki.

Świadek podobno w odpowiedzi usłyszał, że nie ma problemu, że przyjaciel postara się zorganizować Towar od sąsiada mieszkającego po drugiej stronie ulicy. Prawdopodobnie chodziło o męża ofiary. Odbiór substancji nastąpił następnego dnia. Dawny przyjaciel dodał, że alan miał wówczas broń. Był to pistolet, którego model idealnie pasował do tej, której użyto w przestępstwie. Policjanci potraktowali te zeznania poważnie. I mieli tylko pewności, czy mogą devovi monderowi w 100 procentach ufać.

Wyglądało na to, że żywił wobec podejrzanego urazy. Kiedyś przyjaźnili się, ale pewnego dnia się pokłócili. Brano pod uwagę, że świadek może chciał się na nim zwyczajnie odegrać. W 2007 roku funkcjonariusze doszli do wniosku, że tylko jedna osoba może pomóc im rozwikłać tę sprawę. Jeśli alan naprawdę zabił, to jego eks żona musiała znać prawdę dla przypomnienia w siedemdziesiątym czwartym roku twierdziła, że mąż przez cały wieczór był z nią w domu. To ona dała mu alibi, ale to nie oznaczało, że mówiła prawdę. Lincz uważał, że być może mężczyzna ją do tego zmusił. W trakcie małżeństwa stosował wobec niej różne formy przemocy. Miała dość jego zachowanie i uzależnienie. Sama pewnego dnia sięgnęła po

dragi, ale w końcu postanowiła się zmienić. Znalazła pocieszenie w wierze, stała się religijna, dołączyła do grupy wyznaniowej, która okazała jej głębokie wsparcie do tego stopnia, że pewnego dnia odeszła od męża. Ona również została poddana badaniu wariografem. Ten sam ekspert stwierdził, że Linda coś ukrywała, że znała prawdę, ale z jakiejś przyczyny przez lata dusiło ją w sobie.

Główny śledczy otrzymał od sądu zgodę na jej inwigilację w ten sposób przez kilka tygodni. Udało się zarejestrować setki rozmów telefonicznych, najczęściej rozmawiało ze swoją przyjaciółką ze wspólnoty wyznaniowej, opowiedziała jej szczegóły. Przesłuchania, wyrażała zmartwienie wynikami wariografu. Nie rozumiała, dlaczego policja zarzucała, że kłamała. Twierdziła, że niczego nie zatuszowała przed śledczymi, jednak gdy tak się nad tym zastanawiała. Doszła do wniosku, że być może kilka dekad wcześniej zobaczyła coś, czego nie powinna coś, co było tak przerażające. Że niemal od razu wyparła to z pamięci. Uważała, że w trakcie badania wariografem coś w jej podświadomości się odblokowało,

dlatego ciało zareagowało nerwowo i dało wynik sugerujący, że nie była szczera. Kilka miesięcy później została ponownie przesłuchana we własnym domu. W dalszym ciągu zaprzeczała wszelkim sugestiom, ale wkrótce przyznała, że być może wyparła prawdę. Chciała tę prawdę odblokować. Jej przyjaciółka wspierała ją w tej decyzji. Dzięki nagraniom rozmów kobiet policjanci doszli do wniosku, że druga z nich może okazać się pomocna w śledztwie. Była kimś w rodzaju duchowej przewodniczki byłej żony podejrzanego.

Obie znały się od końca lat siedemdziesiątych, wiedziały o sobie niemal wszystko. Śledczy uznali, że przyjaciółka może wyciągnąć prawdę z ust kluczowego świadka w sprawie. Linda zgodziła się na kolejne przesłuchanie, lecz przywołał zeznania dava. Ona nagle doznała olśnienia przypomniała sobie, że tamtego wieczoru, 9 grudnia ktoś jeszcze zadzwonił do jej domu. Stało się to na chwilę przed telefonem. Daga odebrał alan, udało jej się podsłuchać, że dzwoniącym był dave chciał, aby przyjaciel załatwił mu trawkę. Mąż powiedział, że pójdzie po nią do sąsiada. Chwilę później wyjrzała przez okno zobaczyła go stojącego na podjeździe z pistoletem w dłoń.

Obserwowała każdy jego ruch. Widziała również to, jak poszedł do garażu w samochodzie pod siedzeniem ukrył broń. Linda twierdziła, że rozmowy z linczem pomogły w odtworzeniu wypartych wspomnień. Nagle przypomniała sobie, że alan tamtego wieczoru na chwilę wyszedł. W marcu 2008 roku mężczyzna został aresztowany.

Linder również zatrzymano pod zarzutem utrudniania pracy organom ścigania. Detektyw doszedł do wniosku, że celowo ukryła prawdę. Historyjka o rzekomej blokadzie została stworzona tylko po to, by się wybielić. Jednak ostatecznie zarzut wycofano, bo współpracowała ze śledczymi w trakcie kolejnego przesłuchania przedstawiła zupełnie inną wersję wydarzeń niż dotychczas.

Początek się zgadzał, alan odebrał telefon oznajmię, że za chwilę wróci, ale minęła dłuższa chwila, a jego w dalszym ciągu nie było wiedziała, gdzie poszedł i po co postanowiła pójść do domu. Po drugiej stronie ulicy podejrzewała, że jej mąż i sąsiadka mogą mieć romans. On już wcześniej ją zdradził, więc równie dobrze mógł to zrobić ponownie. Bw była młoda i atrakcyjna w jego typie. Gdy weszła do środka, poszła w stronę kuchni. Mąż stał w pobliżu stołu tyłem do niej, lecz w okamgnieniu odwrócił się i spojrzał na nią.

Ona poczuła nagły przypływ złości, spostrzegła leżący w pobliżu karabin. Niewiele myśląc wycelowała lufę w sąsiadkę i strzeliła nagle uzmysłowiła sobie, że to ona była zabójczynią. Alan obiecał jej, że ukryje narzędzie zbrodni. Tak też zrobił, jednak nigdy nie wyjawił, co z nią zrobił. Lindzie wydawało się, że policja powinna go szukać w pobliżu dawnego zakładu pracy mężczyzny.

Przeszukano dokładnie ten teren, ale broni nie odnaleziono. Jakiś czas później kobieta wycofała się z tej wersji po raz drugi usłyszała zarzut utrudniania pracy organów ścigania. Zamiast do aresztu trafiła do szpitala psychiatrycznego. Przebywając w placówce leczniczej Linda zadzwoniła do swojej przyjaciółki z prośbą, by ta ją odwiedziła. Miała jej coś bardzo ważnego do przekazania. Przyjaciółka skontaktowała się z policją, postanowiła pomóc w rozwikłaniu sprawy zabójstwa.

Poszła do szpitala, mając na sobie podsłuch zastosowało wobec Lindę pewną taktykę. Obiecała, że o tej rozmowie nikt się nie dowie, tylko ona i bóg. Nikt więcej, ale jeśli w końcu nie powie prawdy, to zostanie sama ich przyjaźń na tym się skończy. Pani Smith przedstawiła kolejną wersję wydarzeń. Tym razem przekonywała, że do ich domu zadzwonił dave monder. Alan chwycił za broń palną.

Mówił, że niebawem wróci i wyszedł. Ona zanim poszła, bo zaniepokoił ją widok pistoletu po chwili szyi w ramie w ramie, to ona zapukała do drzwi. Sąsiadka im otworzyła, weszli do środka. Mąż chciał kupić trochę towaru, ale kobieta nie chciała mu sprzedać. Beverly stała tyłem do nich. Mężczyzna wtedy wymierzył w nią broń i pociągnął za spust.

Przerażona Linda uciekła z miejsca zbrodni. Gdy wybiegła do swojego domu, usłyszała dźwięk dzwoniącego telefonu. Brała i po drugiej stronie usłyszała znajomy głos daga, który prosił ją, by sprawdziła, czy u jego żony wszystko dobrze, ciągłe zmienianie historii uczyniło ją niewiarygodnym światkiem.

Zarzuty wobec jej męża wycofano w jednej z dokumentalnych produkcji na temat tej sprawy. O tytule zagadka morderstwa beverly Smith, przedstawione nagrania z przesłuchania Kobiety. Przesłuchującym był detektyw Lange. W trakcie jednego z nich powiedział do niej pamięć, bywa zabawna, strach potrafi ją zepchnąć. Sugerował, że przez lata małżeństwa była zastraszana przez swojego partnera.

Przedstawił jej wersję zasugerowaną. Wcześniej przez byłego przyjaciela męża podsunął wiele innych szczegółów. Wyłożył jej potencjalny scenariusz tego, co wydarzyło się tamtego wieczoru. Mówił o tym, że małżonkowie teoretycznie spędzają ten czas w domu, ale tak naprawdę mąż niespodziewanie wymykał się na zewnątrz. Nagle znalazł się w garażu w pobliżu samochodu i coś tam ukrywał.

To był dość ważny fragment. Linda mówiła przecież, że widziała alana stojącego na podjeździe i kierującego się w stronę garażu. Że ukrył w ich aucie broń, jak się później okazało, ta wersja wybrzmieła z jej ust. Już po tym, kiedy detektyw zasugerował taki scenariusz. Czyli mogło to nie być rzeczywiste wspomnienie, a tylko zaszczepiona idea? Ponadto dziennikarstwie śledztwo wykazało, że policja wykorzystała przyjaciółkę lindy jako swoją informatorkę. Detektywi podali tej kobiecie kilka szczegółów ze sprawy, które nigdy nie przedostało się do prasy. Ta następnie wplatała je w rozmowę z lindą, a ona z kolei powtarzała je w trakcie przesłuchań, gdy twierdziła, że była obecna na miejscu zbrodni.

Opowiedziała o kartkach świątecznych. Faktem jest, że takie przedmioty tam odnaleziono. Beverly przygotowywała prezenty dla najbliższych. Linda opowiedziała, że widziała je tamtego wieczoru. Tę myśl prawdopodobnie podsunęła jej przyjaciółka, która wcześniej otrzymała informację od śledczych. Tylko nie sprecyzowała, gdzie dokładnie leżały pani Smith.

Sama to sobie dopowiedziała twierdziła, że kartki spoczywały na stole w kuchni, a w rzeczywistości były w salonie. Pojawiło się jeszcze kilka innych podobnych detali. Linda usłyszała o czymś od lincza albo swojej przyjaciółki. Od razu jej się wydawało, że faktycznie to ujrzała miało tylko szczątkowe informacje, resztę dopowiadała sama, ale to co mówiła nie pokrywało się ze stanem faktycznym.

To powinno od razu zasugerować, że kłamała, że jej słowa to jedynie sztuka sugestii, ale stróże prawa dalej w to brnęli, a Linda już sama zaczęła wątpić w swoją pamięć i wspomnienie. Ta sprawa znacząco odbiło się na zdrowiu psychicznym. Kobiety straciła również zaufanie do innych, poczuła się zdradzona przez swoją najbliższą przyjaciółkę.

Ufała jej, jak nikomu innemu na świecie, a ta przez kilka miesięcy współpracowała ze śledczymi i sugerowała scenariusze, które teoretycznie naprawdę mogły się wydarzyć, lecz Linda nie potrafiła już stwierdzić. Co było prawdą, a co iluzją? Rodzina beverly popierała stanowisko śledcze. Ich zdaniem alan zabił, choć przez lata w ogóle nikt go nie podejrzewa.

Dla wielu osób nagle wszystko zaczęło się układać w jedną całość. On miał problemy z psychoaktywnymi substancjami i agresją krzywdził swoich bliskich, więc w rozumowaniu bliskich ofiary mógłby posunąć się o krok dalej i kogoś zabić. Choć mężczyzna został oczyszczony z zarzutu morderstwa drugiego stopnia, ludzie się od niego odwrócili. Nigdy nie miał wielkiego grona przyjaciół. Uchodził za samotnika, choć w gruncie rzeczy nie lubił być sam.

Po wyjściu z aresztu było jeszcze gorzej. Już od dziecka uchodził za nerwowego. Można było go dość łatwo wyprowadzić z równowagi. Uspokajało go łowienie ryb. To było jego największe hobby. Chciał zostać architektem, ale nie udało mu się spełnić marzenia. Nie uczył się zbyt dobrze. Raz musiał powtarzać klasę szkoły.

Ostatecznie nie skończą. Znalazł pracę w organizacji dbającej o dobrostan zwierząt. Miał żonę i dzieci, ale nie czuł się szczęśliwy. Chciał być częścią jakiejś grupy, ale zawsze trudno było mu się dopasować, gdy Linda stała się religijna i dołączyło do wspólnoty wyznaniowej. On poszedł w jej ślady, ale nie został tam ciepło przyjęty.

I to bardzo go zniechęciło. Od czasów nastoletnich zmagał się z depresją. Czasami miał omamy zasięgał pomocy lekarskiej. Brał leki, które czasami mu pomagały, a czasami nie chodził na psychoterapię, lecz czuł się lekceważony i niezrozumiany trzykrotnie w dorosłym życiu targnął się na swoje życie opowiadał o swoich czarnych myślach żonie. W 2009 roku znalazł się w kolejnym poważnym dołku. Ludzie obwiniali go za śmierć bw, choć on twierdził, że nie miał z tym nic wspólnego.

Przez przypadek poznał mężczyznę, który został jego najlepszym przyjacielem. Dany również bardzo lubił wędkować. Razem często wybierali się na ryby, później chodzili na piwo, widywali się niemal codziennie. Alan w końcu znalazł przyjaciela. Po tylu latach. Po pewnym czasie okazało się, że dany również od czasu do czasu lubił sięgnąć po różne substancje. Miał nawet kontakty w gangsterskim półświatku. Pochwalił się nimi smithowi.

To całkiem zaimponowało. Pewnego dnia poznał Jacka, który stał na czele groźnej grupy przestępczej. Zajmował się głównie handlem nielegalnymi substancjami. Chciałby dany i alan mu pomogli i oni od razu się zgodzili. Ten drugi nie miał pracy. Od jakiegoś czasu mieszkał w suterenie domu córki. Co jakiś czas otrzymywał jakąś skromną zapomogę, na nic więcej nie mógł liczyć.

I nagle pojawiła się okazja, która mogła odmienić jego marny los. Pragnę czegoś więcej, dlatego wbrew rozsądkowi przystał na propozycję gangstera. Początkowo były to proste transakcje, jeden stał na czatach, drugi dawał Towar i zgarniał pieniądze. Oddawali je jackowi, ten im płacił za wykonaną usługę.

Wszystko toczyło się szybko i bez żadnych komplikacji. Ale w końcu trafiła im się misja specjalna, mieli dostarczyć Towar pewnemu ważnemu klientowi. Była to transakcja na 90000 $. Jack obawiał się pewnych problemów. Z tego względu dał im pistolet. Mieli go wykorzystać w razie potrzeby. Na szczęście nie musieli, ale od tamtej pory pojawiło się więcej takich akcji.

Pewnego dnia zlecił im dokonanie kradzieży, sprzedał sporą ilość trawki mężczyźnie, który jego zdaniem był niezwykle głupi. Chciał odzyskać swój Towar, aby móc go sprzedać komuś innemu dany i alan zrobili to, o co ich poprosił. Następnego dnia mieli się z nim spotkać. I dostać zapłatę. Jednak w nocy przyjaciel zjawił się w domu smitha. Zdenerwowany twierdził, że dżak chce, by natychmiast przyjechali do jego domu.

Nie mieli pojęcia, o co może chodzić. Na miejscu. Okazało się, że mężczyzna, który został okradziony, spotkał się z gangsterem. Oskarżył go o kradzież, tamten się zdenerwował i w akcie złości zabił. Teraz dżak liczą na to, że jego pomadzierzy pomogą mu ukryć zwłoki. Było one zawinięte w folię, zabronił imię odkrywać.

Obaj posłuchali się, zresztą nie mieli zamiaru patrzeć na rozkładające się zwłoki. Wywieźli je na odludzie i zrzucili ze skarpy. Po wszystkim wrócili do domu szefa. On gdzieś zniknął, wrócił dopiero po kilku godzinach, był zdenerwowany i przejęty. Wyrażał obawy, że mężczyźni na niego doniosą. Policji ci przekonywali, że tego nie zrobią, ale dla niego to było niewystarczające. Oni znali jego najmroczniejszy sekret, on musiał poznać ich. Miało to być forma zabezpieczenia, jeśli kiedyś pójdzie na dna, to oni razem z nim musieli mu coś wyjawić inaczej żaden z nich nie opuściłby progu tego domu. Alan już wcześniej wspominał danemu o sprawie zabójstwa beverly o tym, że ciążyło na nim zarzuty i spędził kilka miesięcy w areszcie śledczym.

Twierdził jednak, że to policyjna pomyłka, że nie skrzywdził sąsiadki. Jednak w lipcu 2009 roku w obecności Jacka i danego powiedział, że był zamieszany w tę sprawę. Opowiedział o tym, że wraz z dave'em czekali aż tak pójdzie do pracy. Doskonale wiedzieli, że jego zmiana zaczyna się o osiemnastej. Wiedzieli, że diler miał w domu dużo trawki, chcieli ją ukraść, weszli do środka pod pretekstem zakupu towaru, bez ich wpuściła, ale była nieufna alanowi.

Udało się czmnąć na górę. To tam dach zazwyczaj ukrywał większe ilości. Znalazł to, po co przyszedł i zszedł na dół. Tam na niego czekał. Dave miał przy sobie broń. Kobieta wyczuła, że coś jest nie tak. Zbliżyła się do szafki w kuchni. Podejrzewali, że chce sięgnąć po pistolet. Wtedy day do niej strzelił. Tak brzmiał jego największy sekret. Jakiś czas później alan i jego nowi koledzy ponownie się spotkali.

Jack stale wracał do tego tematu, wtedy odparł, że skłamał, że nigdy nikogo nie zabił, że wymyślił tę historię, bo bał się, że jeśli o czymś nie powie, to naprawdę nie wyjdzie stamtąd żywy. Jednak gangster i drugi mężczyzna zaczęli to kwestionować. Powtarzali, że on musiał mieć coś wspólnego z zabójstwem sprzed dekad. Że teraz próbuje się z tego wycofać? Bo za bardzo przestraszył się, że prawda może wyjść na jaw. Alan próbował się trzymać swojej niewinności, ale po pewnym czasie pękł, przedstawił jeszcze inną wersję, w której nie było dave'a.

To on sam poszedł do domu. Ofiary miał przy sobie broń, ona jej nie widziała, strzelił raz. Kilka tygodni później, w trakcie spotkania z danym obaj zostali zatrzymani przewiezieni na komisariat. Alan początkowo był przekonany, że policja odnalazła zwłoki zrzucone ze skarpy. Jednak prawda prezentowała się zupełnie inaczej.

Wkrótce wyszło na jaw, że w zawiniętej folii spoczywał manekin, a nie człowiek, że jego najlepszy przyjaciel w rzeczywistości był policjantem, że nie handlowali dragami, że broń, którą dostali, nie miała naboi, że wszystko, co powiedział zostało nagrane. To była prowokacja, w której wszyscy oprócz niego grali jakąś rolę.

W Kanadzie wówczas istniała możliwość stosowania tajnej procedury śledczej nazywanej mr big. Stworzono fikcyjne gang, do którego Dołączył alan. Policjanci wiedzieli, że był samotny i wcześniej miał problem z używkami. Wykorzystali te informacje i stworzyli odpowiednie okoliczności, w których poczuł się dobrze i swobodnie. To jednak nie wystarczyłoby przyznał się do zabójstwa. Tajniacy współpracowali z detektywem linczem. Wspólnie doszli do wniosku, że trzeba sytuację znacznie podkręcić i wtedy wymyślono kradzież u jednego z klientów, a później jego zabójstwo.

Uznali, że to będzie idealna okazja, by wyciągnąć wyznanie z ust alana. Ostatecznie im się to udało, ale po jakimś czasie podejrzane się z tego wycofał. Jednak pod naciskiem przedstawił kolejną wersję dla prokuratora. Okazało się to wystarczające do aresztowania. Mężczyzna tym razem usłyszał zarzut morderstwa pierwszego stopnia. Wyglądało na to, że zostanie uznany za winnego i trafi na resztę życia do więzienia.

Jednak sędzia niespodziewanie wydał decyzję o wyłączeniu nagrań zgromadzonych w trakcie prowokacji. Jego zdaniem, w wyznaniu alana pojawiało się zbyt wiele dziur trudnych do wyjaśnienia. Całość brzmiała mało logicznie, zupełnie jakby została wymyślona na poczekaniu. Poza tym według oceny sądu prowokacja była nadużyciem.

Mężczyzna przyznał się, ale niedobrowolnie został do tego przymuszony. W okolicznościach, w których się znalazł, mógłby powiedzieć cokolwiek. W trakcie operacji naruszono wiele praw, które przysługują podejrzanemu między innymi prawo do adwokata, odmowy składania wyjaśnień, czy nie obciążania samego siebie.

Wykluczając te materiały dowodowe prokuratorowi nie zostało zbyt wiele wobec tego wycofał zarzut morderstwa pierwszego stopnia. Alan ponownie opuścił areszt. Śledczy stało się to w lipcu 2014 roku. Czyli 4,5 roku po aresztowaniu. Dziś twierdzi, że nie zabił. Bw opowiedział, jak ta operacja wyglądała z jego perspektywy.

Od dawna czuł się wyrzutkiem, kiedy w końcu zyskał przyjaciela. Po raz pierwszy od dawna poczuł się szczęśliwy, potrzebował pieniędzy, więc uwikłał się w przestępstwa związane z handlem nielegalnymi substancjami. Potem doszły do tego poważniejsze rzeczy, ale znalazł się w takim punkcie, z którego nie mógł się już wycofać.

Bał się człowieka, którego uważał za szefa gangu. Wierzył, że ten byłby w stanie go zabić, dlatego posłusznie wykonywał wszelkie polecenia, tak przynajmniej się tłumaczył. Dlatego pomógł w pozbyciu się zwłok właściwie manekina, ale on wtedy o tym nie wiedział. Podejrzewał, że gdyby tego nie zrobił, coś złego, stałoby się albo jemu, albo jego Bliskim miał dzieci i wnuki dany poznał. Niektórych z nich mógłby podać jackowi ich adresy. Smith twierdził, że chciał uchronić bliskich przed niebezpieczeństwem, gdy gangster zażądałby pomocnicy wyjawili mu swoje najmroczniejsze sekrety.

Alan nie wiedział o czym powiedzieć. Nic takiego w jego życiu nie wydarzyło się, o czym warto byłoby mu wspomnieć, ale przypomniał sobie nagle, że mówił już wcześniej danemu o aresztowaniu i śmierci beverly. Jack emanował agresją, alan bał się, że skoro zabił już jedną osobę, to nie cofnie się przed niczym.

Że jeśli nie podam mu czegoś na tacy, nie wyjdzie stamtąd żywy. Dlatego powiedział, że był uwikłany w śmierć Kobiety. Wiedział również o tym, że jakiś czas wcześniej jego dawny przyjaciel dave zeznał przeciwko niemu, to go rozzłościło, dlatego wplątał go w tę historię i przypisał mu sprawstwo, lecz później zdał sobie sprawę, że popełnił błąd, że istnieje przecież ryzyko. Że daje się o wszystkim dowie, albo co gorzej dowie się o tym policja, a on nie zabił beverly.

Nie był na miejscu zbrodni w trakcie kolejnego spotkania ze wszystkiego się wycofał, ale tamci 2 na niego napierali. Znowu się przestraszył, że dżak go zabije, jeśli nie przytaknie, dlatego wziął winę na siebie, ale tak naprawdę nic nie zrobił. Strach o życie swojej bliskich okazał się silniejszy.

W jego oczach dżak był naprawdę kimś groźnym, zdolnym do wszystkiego, co najgorsze. Tak brzmi jego ostateczna wersja. Czy mężczyzna został poddany manipulacji i przymusowi? Czy te elementy faktycznie sprawiły, że przyznał się do czegoś, czego nigdy nie dokonał? O tym przekonuję obrońcy, którzy wspierali go na różnych etapach sprawy. Punktują oni, że zarówno detektyw Lincz, jak i tajniacy dopuścili się szeregu nadużyć, wykorzystali człowieka od dekad mierzącego się z różnymi schorzeniami psychicznymi. Nagrania z prowokacji wykazały, że alan prawdopodobnie rozważał odebranie sobie życia krótko po ukryciu rzekomych zwłok. Śledczy o tym wiedzieli i nic nie zrobili, aby temu zapobiec. Jego była żona również jest

postrzegana jako ofiara w tej sprawie. Niektórzy twierdzą, że Lincz wykorzystał ją w perfidny sposób i użył manipulacji. Kilkumiesięczna inwigilacja i częste przesłuchania podobno odcisnęły na niej ogromne piętno. Jednak rodzina zamordowana jest zupełnie innego zdania. Jej córka jest dziś dorosłą kobietą z własną rodziną. Miała zaledwie 10 miesięcy, gdy straciła matkę. Nie pamięta więc tego wieczoru.

Nic jednak nie jest w stanie żyć do końca. Normalnie codziennie wstaje i zasypia z myślą, że zabójca cieszy się wolnością, ona i jej ciotki uważają alana za winnego. Gdy światło dzienne ujrzał dokument pod tytułem zagadkę morderstwa beverly lin Smith o sprawie znowu zrobiło się głośno. Stało się częstym tematem poruszanym na forach internetowych.

Na reddicie utworzono wiele wątków poświęconych temu śledztwu. Jeden z nich został skomentowany przez użytkowniczkę o nazwie fanki 1974. Jest to podobno córka ofiary. Kobieta twierdzi, że w śledztwie pojawiło się więcej dowodów przeciwko alanowi. Większość z nich nie ujrzała światła dziennego. Zarzuciła producentom serialu brak rzetelności i wybielanie mężczyzny. Podobno w rzeczywistości był jeszcze bardziej agresywny niż to przedstawione.

Nawet swoim dzieciom i żonie, że ich zabije. Ci członkowie rodziny nie wzięli udziału w dokumencie. Wiadomo, że zaproponowano to lindzie, ale ona odmówiła. W latach siedemdziesiątych alan podobno miał romans z kobietą, którą bef dobrze znała. Bał się, że ona opowie wszystko jego żonie. To dlatego ją zamordował.

W pewnym etapie śledztwa miało wyjść na jaw, gdzie alan porzucił broń. Tej informacji brakuje w oficjalnych źródłach, ale podobno stróże prawa odnaleźli jakiś pistolet. Kilka miesięcy po zabójstwie. Który pasował do narzędzia zbrodni? Podobno było to w tym samym miejscu, które kilkanaście lat później wskazał mężczyznę. Co wydarzyło się naprawdę?

Czy policjanci faktycznie przekroczyli swoje uprawnienia i próbowali wrobić niewinnego mężczyznę? A może przez swoje działania sprawili, że morderca uniknął odpowiedzialności? W tym śledztwie pojawiło się zbyt dużo zwrotów akcji. Podobno są nikłe szanse, że funkcjonariusze znowu ruszą te sprawy.

Wydarzyło się zbyt wiele kontrowersji, no chyba, że pojawią się jakieś nowe dowody, a to wydaje się mało prawdopodobne. Po ponad 50 latach rodzina beverly ma jednak nadzieję, że pewnego dnia zabójca odpowie za swój czyn. Źródła wykorzystane do stworzenia odcinka serial dokumentalny pod tytułem zagadka morderstwa beverly Smith z 2022 roku, dostępny na Amazon Prime video artykuł, wendy gills pod tytułem the forty year search for beverly s killer. Opublikowany na portalu Toronto star artykuł, Michaela listy pod tytułem the sting, opublikowany 27 stycznia 2020 roku na portalu Toronto life.

Wątek na reddicie pod tytułem hucult beverly lin Smith.

Anmelden oder registrieren

Jetzt

0:00 / 0:00