Zapach w kamienicy nie dawał spokoju. Prawdę odkryto po latach | 400.

0:00 Dzisiaj prawie nikt o nim nie pamięta, ale ponad 60 lat temu w Krakowie wszyscy mówili tylko o tym. Do miasta przyjechał najgorszy zbrodniarz od czasów legendarnego pięknego włazia mazurkiewicza, ale w przeciwieństwie do niego nie był tak szarmancki ani sprytny. Był prostacki, agresywny i wulgarny swoich kumpli szukał w kryminalnym środowisku, a tam czuł się jak ryba w wodzie.

0:26 Kierował się dzikim instynktem, najpierw robił, a potem myślał, a że nie był specjalnie bystry, jego los był przesądzony od samego początku. Kiedy w końcu wraz ze swoim wspólnikiem zasiadł na ławie oskarżonych, krakowscy dziennikarze nazwali to jednym z najgłośniejszych procesów poszlakowych w powojennym Krakowie.

0:46 I nawet gdy groziła mu ta najwyższa kara, czyli kara śmierci nie przestał być dziką bestią, która budziła strach u wszystkich, którzy na niego patrzyli. Witam was bardzo serdecznie. To chyba jeden z najważniejszych odcinków na tym kanale w podcaście po pierwsze to jubileusz odcinek numer 400. Po drugie to pierwszy materiał, który nagrywam prosto z mojego nowego studia.

1:12 Jak widzicie, zmieniła się lekko scenografia. Co prawda nie jest w pełni jeszcze urządzone. Gotowe. Na razie mam jedną ścianę, tą, którą widzicie za moimi plecami, ale to już wystarczy, aby rozpocząć nagrywanie. Słuchajcie, budowa i przygotowanie tej miejscówki zajęło mi niech pomyślę. Od kwietnia 7 miesięcy, teraz przez kilka najbliższych tygodni, a właściwie miesięcy planuję przetestować trochę nowy format wideo, więc podczas odsłuchu będziecie mogli zobaczyć także zdjęcia i materiały związane ze sprawą.

1:45 No i w międzyczasie również moją gadającą głowę. Po trzecie mam jeszcze jedną niespodziankę, chyba nawet największą to z kolei projekt, nad którym pracowałem 2 lata, ale o tym opowiem później najpierw kulisy sprawy sprawy, które jest dowodem, że nieustępliwość śledczych. Potrafi zdziałać cuda i oczywiście na jubileusz nie mogło być inaczej. Zbrodnia z czasów PRL także oficjalnie zaczynamy odcinek numer 400 i przenosimy się do Krakowa. Krymina tori, um, otwieramy akta tajemnic? W pobliżu Wawelu na placu na groblach 20, na parterze kamienicy pod dwójką mieści się dziś siedziba małopolskiego centrum edukacji florystycznej, ale w pięćdziesiątym ósmym roku mieszkała tutaj rodzina prohalów

2:40 Bronisława zajmowała się domem Józef z synem wiesławem już dorosłym pracowali razem w krakowskim MPO, czyli miejskim przedsiębiorstwie oczyszczania. Niemal każdego dnia przynosi jej z pracy znalezione przez nich w śmietnikach szklane butelki po najróżniejszych napojach. Trafiały one w ręce pani domu czterdziestoczteroletnia Bronisława.

3:05 Najpierw starannie je myła, a następnie sprzedawała w punkcie skupu butelek. Zarobione w ten sposób pieniądze sumiennie odkładała. Miała ku temu dobry powód. Zbliżały się święta Bożego Narodzenia. Wiadomo na święta każdy grosz się przyda. Do tego jej syn miał się ożenić zaraz po nowym roku. Dlatego już od jakiegoś czasu większość zarobionych w ten sposób pieniędzy pro halowa, lokowała w drogich zegarkach.

3:34 Dziś powiedzielibyśmy, że to inwestycja miała też trochę gotówki schowanej w kredensie w kuchni. Bruhalowie byli dość otwarci i specjalnie nie ukrywali przed znajomymi, że na ślub syna uzbierali już całkiem niezłą sumkę i że już nie mogą się doczekać, kiedy wreszcie przekażą mu na ten nową drogę życia wszystkie swoje oszczędności. Nie wiedziałem ile dokładnie forsy trzymali tam u siebie pochowane.

4:04 Ale byłem pewny jednego, mieli jej więcej niż ja mogłem zarobić w mojej marnej robocie w kilka miesięcy. Od jakiegoś czasu sami wszystkim gadali, że planują urządzić swojemu syna kowi huczne wesel licho. A takie przecież w Krakowie sporo kosztuje, my taka mamona bardziej by się przydała, bo byłem wtedy w mocno suszącej, że tak powiem potrzebie alkoholu przecież darmo nie rozdawali na ulicy. W mroźne wtorkowe popołudnie 9 grudnia 58 roku stare i młody prochal wrócili z pracy jak zwykle, tuż po piętnastej. To, że zastali drzwi zamknięte na klucz, ich nie zdziwiło. Bronisława, kiedy była sama w domu, zawsze się zamykała od środka, tak dla bezpieczeństwa, ale to, że pomimo długiego i coraz głośniejszego płukania nie

5:04 otworzyła, no to było już dziwne. Syn od razu pomyślał, że nawet gdyby matka spała, to dacie walenie do drzwi, które niosło się po całej kamienicy. Na pewno by ją obudziło na klatkę przechodzili już sąsiedzi ze swoich mieszkań, ale pro halowej wciąż nie było, a kobieta zawsze o tej porze czekała na męża i syna z ciepłym obiadem. Józef był przekonany, że musiała być w środku, tylko Dlaczego nie otwierała, może za słabła z przemęczenia z jakiejś choroby? Pełen obaw Józef wyszedł przed budynek, żeby zastukać w okno. Wtedy zauważył, że było ono lekko uchylone, nie chcąc czekać ani chwili dłużej.

5:48 Postanowił wejść przez nie do mieszkania i gdy tylko się tam znalazł, wydał przeraźliwy krzyk. Na podłodze zobaczył swoją żonę, leżała bez ruchu z głową zanurzoną w drewnianej misie, a konkretnie w takim szafliku, w którym Bronisława zwykle myła butelki. Woda w naczyniu była czerwona. Stary prochal dopadł do niej i na kolanach, uparcie próbował ją ocucić, jakby w ogóle nie chciał zaakceptować, że został wdowcem. Dopiero po kilku minutach zdał sobie sprawę, że jego żona nie żyje.

6:27 Natychmiast wezwano milicję razem z milicyjnym radiowozem przyjechała karetka pogotowia. Lekarz oficjalnie stwierdził zgon czterdziestoczterolatki ciało od razu zabrano do krakowskiego zakładu medycyny sądowej. Na sekcję zwłok. Autopsja wykazała, że kobieta została trzykrotnie uderzona w głowę twardym i tempo krawędzistym przedmiotem. Była to najprawdopodobniej szklana butelka, o czym świadczyły odpryski szkła znalezione we włosach denatki. Na głowie ofiary powstały w ten sposób 3 rany tłuczone, miękkich powłok czaszki w okolicy potylicznej, połączone ze złamaniem kości pokrywy i podstawy czaszki. Te ciosy, choć zadane z ogromną siłą nie były śmiertelne. Gdy ofiara straciła przytomność,

7:17 zabójca zacisnął na jej szyj ręcznik. Dopiero wtedy kobieta umarła przez uduszenie. Lekarz przeprowadzający sekcję oszacował, że do śmierci bronisławy doszło między jedenastą a trzynastą, czyli nie później niż 2 godziny przed powrotem męża i syna z pracy. Nieco dokładniejszy czas podała jedna z sąsiadek, bo około południa słyszała kilka stłumionych 105.

7:42 Była przekonana, że gospodyni ubijała wtedy tłuczniem mięso na obiad. Po chwili nastała Cisza, a kilka minut później głośne trzaśnięcie drzwi. Najpierw drzwi mieszkania, a potem kamienicy bardzo szybko. Na miejsce zbrodni przybyli śledczy z Komendy miejskiej mo w Krakowie. Swoje śledztwo zaczęli od dokładnego przepytania zrozpaczonych domowników.

8:07 Wtedy okazało się, że zmieszkanie prochalu w czegoś brakowało. Po tym jak już ją stuknąłem? Zabrałem stamtąd 2 zegarki męskie jeden Marki doksa, drugi del bana drogie, a więc chodliwe wiedziałem, że bez problemów szybko znajdę na nie kupca. Wziąłem też trochę forsy. Było tego ponad 3000, czyli więcej niż moje 3 wypłaty.

8:42 Niezły. To był łup. Na pewno znalazłbym więcej. Ale nie miałem już czasu szukać. Musiałem wiać. Śledczy nie mieli wątpliwości, że to był zwykły rabunek, a skradzione przedmioty były naprawdę dobrze ukryte. Zegarki schowane w wacie, która była włożona do kufla do piwa w szafce kredensu, w tym samym kredensie, ale pod wysoką stertą talerzy leżały pieniądze w mieszkaniu prohalu. Funkcjonariusze nie znaleźli żadnych śladów przeszukania, żadnych porzuconych rzeczy po otwieranych szuflad. Przewróconych mebli nic śledczy doszli do wniosku, że sprawca doskonale wiedział, po co przyszedł. A co najważniejsze, dokładnie też wiedział, gdzie ma tego szukać.

9:32 Zarówno bliscy ofiary, jak i sąsiedzi byli zgodni w jednym pro halowa nigdy nie wpuszczała do mieszkania osób, których dobrze nie znała. Co więcej, to płukanie butelek znalezionych na śmietniku było jej pilnie strzeżoną tajemnicą. Wiedziały o tym tylko osoby, którym bezgranicznie ufała, więc skoro otworzyła swojemu oprawcy drzwi akurat w trakcie tego zajęcia. Musiał to być ktoś bardzo bliski. Śledczych dręczyła jeszcze jedna zagadka, sąsiadka słyszała trzaśnięcie drzwiami niedługo po zbrodni. To musiał być zabójca, który wychodził, ale kiedy ojciec z synem wrócili z pracy, drzwi były zamknięte na klucz. Jak to możliwe?

10:17 Odpowiedzi udzielił kuchenny kredens, a właściwie to, czego w nim brakowało. Zapasowego kompletu kluczy do mieszkania. Wszystko stało się jasne. Zabójca najpierw wszedł do środka, pewnie dobrowolnie wpuszczony, potem zrobił, co miał zrobić, zabrał klucze i użył ich, żeby zamknąć za sobą drzwi. Widzicie, jak ważna jest ta drobiazgowa analiza, gdyby śledczy to zbagatelizowali, sprawa zostałaby zakwalifikowana jako zwykły rabunek z włamaniem. Zupełnie innym tropem.

10:52 Tymczasem te detale, znalezienie kluczy i pieniędzy w nietypowym miejscu. Fakt, że kobieta wpuściła mordercę do domu, brak jakiegokolwiek plądrowania dały pewność, że zabójca to ktoś bliski, a to zawężało już znacznie krąg poszukiwań. Lista podejrzanych nagle zrobiła się o wiele krótsza. Teraz wystarczyło tylko ustalić.

11:16 Kto z najbliższych wiedział o pieniądzach i kluczach w kredensie? Stary i młody prochal nawet po głębokim namyśle nie potrafili wskazać żadnego podejrzanego. Nikt im nigdy źle nie życzył, nikt im nie groził do domu, zapraszali tylko zaufanych Bronisława, nie utrzymywała kontaktów z osobami, których mąż i syn nie znali, a obcych po prostu nie wpuszczała nawet zarządcą kamienicy czy inkasentem z gazowni. Rozmawiała tylko przez zamknięte drzwi, mogli wejść do środka jedynie wtedy, gdy w domu był mąż albo syn. Podobnego zdania byli wszyscy sąsiedzi, ale śledczy nie odpuszczali.

11:58 Przesłuchiwali ich po kolei cierpliwie zadając te same pytania, kto bywał u prochalów? Kogo widzieliście na klatce? Kto przychodził tam najczęściej i właśnie ta monotonna, żmudna praca w końcu przyniosła efekt. W zeznaniach świadków zaczęło przewijać się jedno nazwisko, wciąż to samo. Bogumił Olejnik był kierowcą krakowskiego przedsiębiorstwa robót drogowych. Miał 22 lata i był dobrym kolegą Wiesława, czyli syna ofiary. W ostatnich tygodniach gościł u nich wyjątkowo często z pozoru miły i spokojny, zawsze dobrze ubrany i uczesany. Jednak zdaniem sąsiadów.

12:39 Jakoś mu tak źle z oczu patrzyło. Śledczy postanowili z nim porozmawiać, ale nie zastali go w domu. Pojechali więc do jego zakładu pracy. Sprawdzili rejestr pracowniczy. Oficjalnie Olejnik był w pracy od siódmej do piętnastej. Wszystko się zgadza, prawda? Ale śledczy wiedzieli, że Diabeł tkwi w szczegółach. Zaczęli więc przesłuchiwać jego współpracowników i tu pojawia się pierwsza czerwona lampka.

13:09 Koledzy zeznali, że widzieli go tylko między siódmą a dziesiątą rano później między czternastą a piętnastą, ale moment, co z czasem pomiędzy 4 godziny dziury w alibi? Co więcej, kiedy Olejnik opuszczał zakład pracy, był wyraźnie ożywiony i zdenerwowany. Czy był w zakładzie między dziesiątą a czternastą?

13:31 Tego nikt nie potwierdził. Nikt z nim wtedy nie rozmawiał i nikt go nie widział. Śledczy zaczęli składać puzzle 4 brakujące godziny. To wystarczająco dużo czasu, żeby potajemnie opuścić pracę, popełnić zbrodnie i wrócić przed końcem zmiany. Tym bardziej, że świadkowie widzieli olejnika jak wchodził. W swojej kamienicy na senackiej 11, a stamtąd do mieszkania pro halów niecałe 10 minut piechotą.

14:01 Wszystko zaczęło do siebie pasować. Wbrew temu co myślałem, zajumany zegarków nie udało mi się szybko pozbyć. Dla moich kumpli były po prostu za drogie, a nie chciałem ich upłynniać po zaniżonej cenie. Próbowałem też opchnąć je zegarmistrzom, ale oni wszyscy chcieli najpierw spisać moje dane z dowodu osobistego, nie wierzyli mi na słowo, że to nie był gorący Towar, dlatego musiałem szybko znaleźć kogoś, kto sprzedałby je za mnie.

14:44 Następnego dnia Olejnik został zatrzymany i przewieziony na komisariat. Jego wersja wydarzeń twierdził, że w chwili zabójstwa był w pracy dowód. Podpis na liście obecności. A to, że nikt go przez 4 godziny nie widział, miał gotowe wytłumaczenie. Akurat nie miał nic do roboty, więc ukrył się na pace jednej z ciężarówek i udział sobie drzemkę.

15:10 Jaka płaca taka praca tak to usprawiedliwiał, ale śledczy nie dali się nabrać. To było zbyt wygodne. Nikt przecież nie potwierdził, że widział go śpiącego w ciężarówce. Zero świadków, Zero dowodów i wtedy śledczy zaczęli grzebać głębiej, przesłuchiwali kolejnych współpracowników olejnika pytając nie tylko o dzień zbrodni. Ale także o dni wcześniejsze.

15:35 Jeden z nich coś sobie przypomniał kilka dni przed morderstwem. Wracając z pracy Olejnik z wierzył mu się, że przydałyby mu się tak ze 3 patyki na święta. W jego żargonie 3 patyki to oczywiście 3000 zł. Milicjanci natychmiast to sprawdzili, ile dokładnie zabrano z mieszkania prohalów i może was to zaskoczy, ale poza zegarkami brakowało około 3000 zł.

16:02 Zbieżność raczej nie, ale to jeszcze nie czyniło go winnym, tym bardziej, że z pomocą przyszła mu kochanka niejaka Józefa lis oświadczyła milicjantom, że Olejnik urwał się z pracy właśnie po to, żeby spędzić z nią kilka miłych chwil i że w czasie zabójstwa był z nią w jej mieszkaniu, a mówiąc wprost w jej łóżku. Śledczy od razu to sprawdzili, bo taka jest procedura. Każdą informację, nawet te najbardziej niewiarygodną trzeba zweryfikować.

16:35 Nie mogą powiedzieć po prostu nie wierzę ci i zignorować zeznania. Trzeba to sprawdzić, udokumentować, przesłuchać świadka. Sami widzicie, jaka to jest żmudna robota. Kim była ta kobieta? Okazało się, że jej mąż siedział w więzieniu, a ona przez cały czas zapewniała go w listach o swojej bezgranicznej wierności. Skoro tak łatwo okłamuje męża, no to równie dobrze może okłamywać milicjantów w sprawie alibi olejnika, prawda? Ale czuli, że to za mało intuicja to jedno, a dowody to drugie mogli nie wierzyć tej kobiecie, mogli podejrzewać olejnika, ale bez twardych dowodów byli bezsilni. Nie mieli nic co bezpośrednio łączyłoby go ze zbrodnią, żadnych odcisków palców, żadnych świadków, żadnego z ukradzionych przedmiotów i taka jest brutalna

17:27 prawda o pracy śledczej. Czasami wiesz, kto jest winny, ale Nie możesz tego udowodnić przed upływem 48 godzin musieli zwolnić olejnika z aresztu w jego niewinność przestała wierzyć też. Rodzina ofiary, choć sam bogumił następnego dnia odwiedził swojego kolegę i zapewniał go, że nie miał ze śmiercią jego matki nic wspólnego, a po tej wizycie. Nieoczekiwanie w mieszkaniu pro halów odnalazł się ten zaginiony komplet klucz.

17:59 Ojciec i syn byli pewni, podrzucił je Olejnik, czyli sam zabójca. Gdy donieśli o tym milicjantom, ci bezradnie rozłożyli ręce. Nic nie mogli zrobić, nie ma dowodów, nie ma winnego, a domysły nawet te najbardziej trafne takich dowodów nie zastąpią. Jednak już pół roku później nazwisko olejnika znów trafiło do milicyjnego notatnika. Tym razem w zupełnie innej sprawie grudzień 58 roku. Śledztwo w sprawie zabójstwa bronisławy pro hal wciąż trwało. Wtedy pewna matka próbowała się skontaktować ze swoim synem. Bezskutecznie trzydziesto 3 letniego jana siatki nikt nie widział już od 1,5 miesiąca.

18:47 Drzwi jego obskurnego mieszkania w kamienicy na ulicy senackiej 11 wciąż były zamknięte na klucz. Przez całe dni jan nie odsłaniał zasłon w swoich oknach. Wieczorami nie palił światła w mieszkaniu i nie włączał głośno Radia, jak to miał wcześniej w zwyczaju sąsiedzi mężczyzny przez całą zimę nie widzieli ani jego samego, ani nikogo, kto by do niego przychodził. I prawdę mówiąc, sąsiedzi byliby z tego bardzo zadowoleni. W końcu przestał urządzać w swoim mieszkaniu głośne libacje, szczególnie ci, którzy mieszkali bezpośrednio nad nim, odetchnęli z ulgą, ale jego schorowana matka nie była zadowolona przez kolejne tygodnie.

19:30 Bez przerwy przechodziła pod okna jego mieszkania, żeby sprawdzić, czy może tym razem zastanie syna w domu. Ale go tam nie było. Od samego początku znałem całą prawdę o janku. I wiedziałem gdzie jest. A był on bliżej niż się to komu mogło wydawać, ale milczałem jak grób, bo przecież nie w moim interesie było odkrywanie tego, co powinno zostać jak najdłużej ukryte.

20:05 Widok jego płaczącej matki jakoś na mnie wrażenia nie robił. A bo to jedyna zrozpaczona matka na świecie, co syna swego szuka po omacku. W końcu w kwietniu 1959 roku jeden z sąsiadów z kamienicy na senackiej powiedział jej swojego syna. Nieprędko zobaczysz, bo podobno od kilku miesięcy siedzi w więzieniu.

20:33 Za co gdzie? Kiedy wyjdzie, tego nikt nie wiedział. Matka postanowiła więc dowiedzieć się wszystkiego. Sama wysłała list do prokuratury i do milicji, ale nikt jej nie odpisał, dlatego nadal wieczorami. Jeździła pod oknem mieszkanie syna. Wciąż żyła nadzieją, że któregoś dnia zobaczy w nich zapalone światło.

20:58 I tak też było. W piątek, 29 maja drzwi do kamienicy były tego upalnego wieczoru. Otwarte, więc kobieta postanowiła wejść i zapukać do drzwi syna. Nie liczyła, że Janek otworzy, ale musiała spróbować. Matka inaczej nie potrafi, ale kiedy stanęła pod drzwiami i zajrzała przez dziurkę od klucza. Poczuła dziwną woń ze środka, może niezbyt mocną, ale wyraźną ten zapach znała jeszcze z czasów wojny. Zapach rozkładających się zwłok może jej syn zostawił w mieszkaniu jakiegoś psa albo kota, który zdechł z głodu. Próbowało to sobie jakoś wytłumaczyć, ale strach brał górę, a jeśli to nie było żadne zwierzę, tylko jej syn natychmiast zadzwoniła na milicję. Funkcjonariusze, którzy przybyli

21:47 na miejsce wyważyli drzwi w tym samym momencie ten straszliwy odór rozszedł się po całej kamienicy. Był tak intensywny, że milicjanci szybko się wycofali. Najpierw musieli otworzyć okno i przewietrzyć mieszkanie, żeby w ogóle móc wejść i zacząć pracować. Wezwano kierownika zakładu medycyny sądowej.

22:08 Doktor jan kobiela jako pierwszy znalazł ludzkie zwłoki w stanie mocno zaawansowanego rozkładu, leżały na łóżku przykryte milicyjnym płaszczem. Ściana przy głowie denata była poplamiona krwią, zanim wyniesiono zwłoki, matka je rozpoznała. To był oczywiście jej syn. Zdaniem doktora kobieli jan siatka nie żył co najmniej od kilku miesięcy. Sekcja zwłok to często kluczowy moment w śledztwie. To właśnie medycy sądowi potrafią ustalić nie tylko przyczynę śmierci, ale także przybliżony czas zgonów zgonu, rodzaj użytej broni, a nawet to, czy ofiara się broniła. Każdy szczegół może okazać się przełomowy i tym razem sekcja dostarczyła ważnych informacji.

22:55 Jan siatka zginął od ciosów zadanych z dużą siłą. Narzędziem był twardy, tępy przedmiot. We włosach zmarłego znaleziono zakrwawione odłamki szkła. Narzędziem była butelka po winie. Ślady krwi w mieszkaniu nie pozostawiały wątpliwości. Na senactwie 11 doszło do okrutnego zabójstwa. Milicjanci mieli już cenne informacje z sekcji zwłok.

23:20 Przyczynę śmierci narzędzie zbrodni, przybliżony czas, ale to był dopiero początek. Teraz czekała ich naprawdę żmudna robota. Musieli odnaleźć wszystkich znajomych i ana siatki z każdym porozmawiać osobno. Dowiedzieć się wszystkiego o jego życiu, z kim się spotykał, kto bywał u niego w mieszkaniu? Kto wiedział o tych libacjach, kto go ostatni raz widział, kto miał w ogóle powód, aby go zabić? Siatkę znałem jeszcze z czasów, gdy pracował w milicji. Mieliśmy wtedy ze sobą na pieńku, ale po tym, jak go wrzucili za chlanie, jej zrobienie meliny z własnej chałupy to się zakumplowali śmy od tego czasu piliśmy już razem, a gdy się rozwiódł z żoną, to nawet sprowadzaliśmy sobie panienki na libację.

24:20 Przesłuchano kilkadziesiąt osób, każda rozmowa, każde wspomnienie, każdy najmniejszy szczegół mógł okazać się kluczowy. Śledczy musieli cierpliwie zbierać te wszystkie puzzle. Kto bywał usiadki, kiedy go ostatnio widziano, z kim się spotykał i z kim pił. Dokładnie przeszukano też miejsce zbrodni, ale zostało jeszcze jedno pytanie, kiedy dokładnie doszło do zabójstwa?

24:44 Zwłoki były w takim stanie rozkładu, że lekarz mógł podać tylko przybliżony czas kilka miesięcy temu. A to za mało, trzeba było to zawęzić i tu śledczy musieli pomyśleć nieszablonowo. Czasem w śledztwie liczy się nie tylko to, co oczywiste, czyli odciski palców czy świadkowie. Czasem trzeba wykorzystać każdy, nawet najbardziej nietypowy element spojrzeli na licznik prądu po dwudziestym piątym października poprzedniego roku. Wszystkie urządzenia elektryczne w mieszkaniu przestały działać. Lodówka, radio, lampy, wszystko stanęło i to. Przełom właśnie ten dzień uznano za najbardziej prawdopodobną datę morderstwa.

25:28 Po rozwodzie ten mężczyzna mieszkał sam, handlował wódką, a jeden z pokoi wynajmował prostytutką. One sprowadzały klientów, z którymi gospodarz chętnie pił. Wiele takich pijatek kończyło się awanturą, a nawet rękoczynami sąsiedzi milczeli. Bali się postawić byłemu milicjantowi. Podobno nawet groził im bronią.

25:51 Śledczy sprawdzali kolejnych podejrzanych. Lista była długa. Każdy, kto kiedykolwiek przekroczył próg tego mieszkania, mógł być mordercą. Z każdym kolejnym dniem wykreślali kolejne nazwiska, jeden po drugim ten odpada, tu alibi się zgadza. Tu świadkowie potwierdzają wersję kolejny nie pasuje następne i tak w kółko, aż w końcu zostało tylko jedno nazwisko i to takie, które już dobrze znali.

26:23 Bogumił Olejnik był synem dozorczyni kamienicy przy ulicy senackiej 11. Mieszkał razem z matką i siostrą w mieszkaniu na pierwszym piętrze był nie tylko sąsiadem ofiary, ale także jego kumplem od kieliszka. Często bywał w jego mieszkaniu w czasie popełnienia zbrodni nigdzie nie pracował, nie miał również alibi.

26:45 Olejnika przesłuchano, nie pamiętał co robił pół roku wcześniej powiedział, że Janka od dawna nie widział i nie ma pojęcia, kto mógłby go zabić. Był pewny tylko jednego. To nie on, milicjanci kolejny raz musieli go wypuścić. Znowu nie mieli żadnych dowodów o pogrzebie siatki do jego mieszkania wprowadziła się była żona, kiedy wnosiła meble, towarzyszyli jej funkcjonariusze.

27:10 Postanowili przy okazji Jeszcze raz dokładnie przeszukać mieszkanie i w szafie znaleźli coś ciekawego. Pasek od płaszcz, materiał w jodełkę z biało brązowymi nitkami samego płaszcza jednak nie było. Była żona potwierdziła tak ten płaszcz należał do Janka. Jeśli go tu nie ma, no to znaczy, że zabrał go zabójca.

27:33 Skąd ta pewność? Bo to był ulubiony płaszcz jej męża. Na pewno nikomu by go nie oddała. Nigdy też on nie wspominał, że ktoś mu go ukradł, a powiedziałby, bo nawet po rozwodzie rozmawiali ze sobą regularnie i byli w dobrych stosunkach. Śledczy mieli nadzieję, że jak znajdą zaginiony płaszcz, to trafią na morderce.

27:55 Zaczęli więc przepytywać kolejne osoby ze środowiska, w którym kręcili się zarówno siatka, jak i Olejnik. Opis płaszcza zamieszczono w krakowskich gazetach wyraźnie zaznaczono, że ta jesionka nie ma paska, nikt się nie zgłosił. Ani płaszcza, ani kupca nie znaleziono bez dowodów przeciwko Olejnik owi śledztwo zostało umorzone, a innych podejrzanych nie było dopiero 1,5 roku później nastąpił pierwszy przełom na milicję zgłosił się Paweł.

28:28 Powiedział, że niedawno trafił na starą gazetę, w której przeczytał o poszukiwanym płaszczu i że taki płaszcz pamięta. Koniec października pięćdziesiątego ósmego roku przyszedł do niego kolega, miał ze sobą płaszcz wiodełkę, ale bez paska chciałbym go sprzedać, ale mężczyzna odmówił. Podejrzewał, że płaszcz jest kradziony. Pół godziny później widział jeszcze, jak ten sam kolega sprzedał płaszcze jakiemuś facetowi na ulicy. Kiedy milicjanci zapytali go o nazwisko tego kolegi z płaszczem, odpowiedział bez wahania. Bogumił Olejnik.

29:13 Byłem pewny, że jeśli nie złapali mnie do tej pory, to już mnie nigdy nie złapią. Nie mieli na mnie żadnych dowodów, więc o nic się nie martwiłem. Gdy tylko moja józka dostała rozwód, zaproponowałem jej małżeństwo ze mną od razu się zgodziła. Ślub wzięliśmy w sierpniu 1960. Zamieszkaliśmy u mojej matki na senackiej, pracowałem wtedy jako Kierowca w zakładach sieci elektrycznej. To, że milicjanci nie mieli przeciwko Olejnik owi dowodów nie oznaczało, że go nie podejrzewali po zeznaniach mężczyzn, który opowiedział o płaszczu, byli niemal pewni. To Olejnik zabił zarówno bronisławy prochal, jak i jana siatkę.

30:05 W listopadzie 1960 roku umorzone. Wcześniej śledztwo zostało wznowione. Sprawę dostał ambitny oficer z wydziału zabójstw w krakowskiej milicji. Andrzej snopkowski. Od tego momentu wszystko potoczyło się błyskawicznie. Na początku snopkowski zaczął od podstaw, sprawdził kryminalną kartotekę olejnika przeglądał każdy dokument, każde przesłuchanie, każdą notatkę szukał wzorców, powiązań, czegokolwiek, co mogłoby go naprowadzić na jakiś trop i trafił na coś obiecującego. W sierpniu 58 roku Olejnik został oskarżony o pobicie jakiegoś faceta w barze pod smoczą jamą. Nie zrobił tego sam.

30:49 Towarzyszył mu jego najlepszy kumpel Tadeusz Wiktor tydzień przed zabójstwem bronisławy. Obaj zostali przesłuchani. Jako podejrzani mieli czekać na proces w domu, ale rozprawę trzeba było odroczyć, bo Wiktor zniknął bez śladu. Szukano go przez cały następny rok, ale bezskutecznie. Dla doświadczonego śledczego to była czerwona lampka.

31:13 I wiedział, że takie zniknięciarzadko są przypadkowe, zwłaszcza tuż przed procesem i zwłaszcza gdy chodzi o kumpla głównego podejrzanego zapisał w swoim notatniku. Obu łączy wspólne. Dokonanie przestępstwa dodatkowo w dniach poprzedzających zabójstwa pozostawali ze sobą w kontakcie. Należy ująć Wiktora pod pretekstem wywołania bójki w barze, a następnie przeprowadzić z nim rozmowę na temat olejnika oraz obu tych morderstw łatwiej powiedzieć. Niż zrobić jak znaleźć Wiktora, skoro przez rok nikt go nie namierzył?

31:51 Snopkowski zaczął od byłej żony. Ale ona nie wiedziała, gdzie jest jej były mąż. Słyszało tylko, że ktoś podobno widział go niedawno w prabutach tak przynajmniej mówiła, a przy tym szczerze płakała. Śledczy nos podpowiadał, że mówiła prawdę snopkowski pojechał tam do prabut w ówczesnym województwie olsztyńskim viktora tam nie było, ale trafił na jego kolegę Adama.

32:18 Na początku mężczyzna twierdził, że nie wie, gdzie jest jego kompan, ale po milicyjnej perswazji i groźbie surowej kary za ukrywanie zbiega z miękką przyznał, że mają kontakt telefoniczny. Ukrywa się w Gdańsku i zgodził się wystawić go milicji. 3 dni później umówił się z wiktorem na gdańskim dworcu kolejowym. Pod pretekstem, że ma dla niego ważną wiadomość od byłej żony. Wiktor przyszedł około południa, nie miał pojęcia, że to pułapka. Czekający milicjanci natychmiast go zatrzymali. Snopkowski wrócił z wiktorem do Krakowa pociągiem, gdy osadzono go w areszcie.

32:57 Milczał jak grób. Próbował nawet strajkować głodowo, ale strażnicy szybko wybili mu to z głowy. Karmili go na siłę przez rurkę. Przesłuchanie zaczęło się standardowo olejnika nie zna, nigdy go nie widział, nic o nim nie wie. Zmienił zdanie dopiero wtedy, gdy przypomniano mu o pobiciu w krakowskim barze.

33:19 No tak, tego olejnika to pamiętał. Muszę przyznać, że. Długo się chłop trzymał, ale w końcu wzięli go sposobem zaczęli blefować sprzedali mu bajeczkę, że mnie też już mają i że ja im od dawna wszystko śpiewam jak na spowiedzi i że na niego też zeznałem im takie grube rzeczy, że tadzio już nigdy nie wyjdzie spierdala.

33:49 Ja bym się nie dał tak łatwo podejść. Ale on był słaby. Od razu się złamał. Takie techniki milicyjne. Są używane od lat przestępcy o tym wiedzą, wiedzą, że można ich okłamać, że mogą próbować ich postawić przeciwko sobie. Ale siedzenie w celi to co innego niż teoria. Jesteś zmęczony, przestraszony, odcięty od świata i nagle ktoś rzuca twój kumpel już śpiewał i co wtedy? Czy to blef, a może naprawdę cię sprzedał? Bo jeśli milczysz, a on rzeczywiście zaczął gadać, no to ty weźmiesz całą winę na siebie, cały wyrok wyjdziesz na frajera, a on może już wychodzi na wolność, bo dogadał się z prokuraturą.

34:35 Nie każdy to wytrzymuje, nawet jak się wydaje, że to przestępca twardy i doświadczony podstęp. W tym przypadku zadziałał Wiktor się przestraszył, a potem powiedział coś ciekawego. Że cokolwiek im ten Olejnik na opowiadał, to on nie brał udziału w zabójstwie siatki. Moment nikt mu o żadnym zabójstwie nie mówił. Sam nieświadomy wyskoczył z tym tematem, później było już z górki.

35:03 Wiktor zaczął opowiadać ze szczegółami. Koniec października 1958 roku on siatka i Olejnik pili wino i grali w karty w mieszkaniu na senackiej. Była z nimi też jedna z dziewczyn do towarzystwa. W pewnym momencie siatka z olejnikiem postanowili wspólnie się nią zająć. Wyrzucili więc Tadeusza Wiktora z mieszkania kazali mu poczekać na zewnątrz i tak zrobił przez następne 15 minut. Stało potulnie w deszczu przed kamienicą, paląc jednego papierosa za drugim nagle z budynku wybiegła dziewczyna za nią Olejnik, oboje zdyszani przestraszeni. Wiktor nie zdążył nawet zapytać, co się stało, bo usłyszał od kolegi, żeby spieprzał i zostawił ich samych. Posłuchał i odszedł.

35:51 Od tamtego czasu nie spotkał już jana siatki i przestał się nim interesować dopiero pół roku później, gdy przeczytał w gazecie o zabójstwie od razu się domyślił. Wiedział, że stał za tym Olejnik o zabójstwie pro halowej nic nie słyszał, ale gdy pokazano mu zdjęcie kamienicy, gdzie doszło do zbrodni, poznał budynek grudzień 1958 roku.

36:15 Około południa Olejnik zabrał go pod ten adres. Powiedział, że ma tam do odebrania pieniądze od jakiejś Kobiety. Wiktor czekał na zewnątrz. Bogumił wszedł do środka i wyszedł po 20 minutach nic nie powiedział Tadeusz też nie zapytał, ale to nie wszystko. Wiktor powiedział jeszcze coś ważnego, jakiś czas wcześniej Olejnik zaproponował mu zabójstwo syna pro halowej.

36:42 Plan był prosty pod pretekstem sprzedanie mu czegoś tanio zwabią Wiesława do piwnicy w kamienicy na senackiej, gdzie obaj mieszkali, tam go zabiją, zabiorą pieniądze, a ciało zakopią na miejscu. Zdaniem olejnika nie było lepszego sposobu na ukrycie zwłok niż zakopanie ich w piwnicy. Wiktor odmówił do tematu już nie wracali, ale skoro zabito starą prohalową, to zdaniem Wiktora musiała być to robota olejnika. Śledczy mieli coraz większą.

37:19 Pewność Olejnik już im się nie wywinie, gdyby tylko udało się jeszcze odnaleźć te prostytutkę, o której mówił Wiktor, może widziało coś ważnego, może mogłaby zeznawać, ale Kobiety nigdzie nie było. Może zabójca pozbył się także jej, a jeśli tak, to gdzie jest jej ciało? I tu śledczy przypomnieli sobie pewną rozmowę.

37:43 Ci z was, którzy uważnie słuchali, pewnie już kojarzą. Wiktor wspomniał przecież o najlepszym miejscu na zakopanie zwłok. Piwnica na senactwie 11. Wykorzystując zeznania Tadeusza aresztowano olejnika, a 9 stycznia ekipa milicyjna ze sprzętem pojawiła się w piwnicy, zaczęli kopać w kilku miejscach. Na próżno minęły godziny nic dopiero po kilku godzinach pracy snopkowski zauważył coś dziwnego w jednym zakamarków. Ta ziemia była inna, nie tak twarda jak reszta wyglądało jakby ktoś ją wcześniej przekopał i ubił na nowo. Chwilę później w tym właśnie.

38:23 Miejscu wbito łopaty i kilofy na głębokości około metra natrafiono na jakiś materiał, pod nim znajdowały się ludzkie szczątki, jednak wbrew temu, czego spodziewali się śledczy, nie była to zaginiona prostytutka, ale mężczyzna sprowadzony na miejsce doktor kobiela nie miał wątpliwości. Człowiek ten był ofiarą zabójstwa. 2 dni później udało się. Zidentyfikować zwłoki to był dwudziestoletni Wojciech myszka, pracownik krakowskiego przedsiębiorstwa, poszukiwanie naftowych i okazało się, że był kolegą zarówno Wiktora, jak i olejnika.

39:03 Spokojnie zbieżność nazwisk z moim nazwiskiem jest zupełnie przypadkowa. Nigdy nie miałem rodziny w Krakowie, a przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo. Ale przyznam szczerze, kiedy po raz pierwszy zobaczyłem to nazwisko w starym petavalu i w uzasadnieniu wyroku tej sprawy. Przeszedł mnie dreszcz, tym bardziej, że tak właśnie nazywał się mój nieżyjący już dziadek, ale wracamy do sprawy na temat śmierci myszki. Wiktor milczał jak zaklęty, za to Olejnik chętnie gadał i zrzucił całą winę na Tadeusza.

39:37 Pod koniec marca. Spotkałem ich razem w piwnicy. Jak wracałem do domu, pili wino z gwinta, zatrzymałem się przy nich, wziąłem parę łyków japco oka i poszedłem do siebie. Pół godziny. Później wróciłem do. Piwnicy. Był tam już. Tylko tadzium. W. Głębi na ziemi leżał już. Ten mężczyzna z rozbitym łbem martwy jak diabli. Tadzio powiedział, że się pokłócili. Wtedy walą go.

40:12 Butelką tak mocno, że od razu zabił. Olejnik miał mu tylko pomóc. Pozbyć się ciała zakopując je w piwnicy, tam, gdzie jego zdaniem nikt by nie szukał. Jak widać, grubo się przeliczył, gdy nie miał już wyjścia. Olejnik przyznał się też do zabójstwa siatki i pro halowej. Jak tłumaczył Janka zabił podczas libacji, bo ten zaczął się z niego nabijać. To go wkurzyło.

40:42 Wiktor też tam był i pomógł mu przenieść zwłoki spokoju do sypialni. Ułożyć na łóżku i przykryć misyjnym płaszczem. Z mieszkania Olejnik zabrał płaszcz siatki, a Wiktor trochę pieniędzy i jakieś drobiazgi, żadnej prostytutki z nimi nie było. Wiktor kłamał, tak samo jak kłamał, że nie widział samego zabójstwa. Od tej pory obaj zaczęli wzajemnie się oskarżać. Każdy zrzucał winę na tego drugiego, kto mówił prawdę o tym miał zadecydować sąd.

41:16 Proces Wiktora i olejnika. Stał się najgłośniejszym kryminalnym wydarzeniem w Krakowie od czasów wspomnianego już na wstępie pięknego władzia, czyli Władysława mazurkiewicza chętnych na salę sądową było tak wielu, że musieli wprowadzić specjalne przepustki. Ludzie domagali się przykładnego ukarania sprawców, a dla zwykłych obywateli kara mogła być tylko jedna szubienica dla jednego i drugiego.

41:42 Podczas rozprawy Olejnik zachowywał się chamsko i wulgarnie. Ubliżał wszystkim sędziom, prokuratorom, świadkom, a nawet własnemu obrońcy. Całkiem inaczej zachowywał się Wiktor wyglądał na człowieka, który żałował tego, co zrobił na salę. Przywołano świadków. Większość obciążała głównie olejnika zeznawał facet, który kupił od niego ten skradziony płaszcz i ci, którzy kupili zegarki zebrane pro halowej, nie było bezpośrednich dowodów rzeczowych, więc był to proces poszlakowy. A sędziowie uznali, że tych poszlak było wystarczająco dużo i że było na tyle mocne i wiarygodne, żeby wydać sprawiedliwy wyrok.

42:22 Bardzo duże znaczenie miało też to, że oskarżeni przyznali się do winy. Wyrok ogłoszono 27 maja 1963 roku. Bogumił Olejnik. Skazany został na karę śmierci wraz z utratą praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze Tadeusz skazany został na karę 10 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienie praw publicznych na okres 5 lat. Wiktor został.

42:52 Natomiast uniewinniony od zarzutu zabójstwa Wojciecha myszki. Naprawdę wciąż ciężko mi to nazwisko w kontekście tru kraj mu przechodzi przez gardło, albo po prostu 400 odcinków za mną, a coś takiego pierwszy raz, ale wracamy. Sąd uznał, że to było tylko fałszywe oskarżenie ze strony olejnika, który próbował zrzucić na niego winę. Kiedy Tadeusz odsiedział swój wyrok, wyszedł na wolność. Miał wtedy 36 lat.

43:21 Co się z nim później działo? Jeżeli wiecie coś na ten temat, dajcie znać. Rada państwa nie skorzystała z prawa łaski wobec bogumiła olejnika 10 lutego 1964 roku o osiemnastej 45, dokładnie dzień przed swoimi dwudziestymi ósmymi urodzinami Olejnik został powieszony w więzieniu w Tarnowie Kraków szybko o nim zapomniał, nie znalazł się w gronie tych lokalnych wampirów, rzeźników.

43:50 Bestii czy potworów, o których opowiadano przez następne dziesięciolecie. Tych, których czyny przeszły do legendy. Dlaczego może dlatego, że jego zbrodnie nie były zbyt wyrafinowane? Pościg za nim nie był jakoś szczególnie spektakularny, a sam proces nie miał w sobie żadnych zaskakujących zwrotów akcji.

44:10 Olejnik był zwykłym, żeby nie powiedzieć prymitywnym bandytom i kryminalistą kierował się tymi najniższymi pobudkami, nie grzeszył też inteligencją, a o takich sprawcach pamięta się krótko w miejskich legendach. Swoje miejsce znajdują zwykle tylko ci niezwykli. Ci, którzy czymś się wyróżniali, a Olejnik on z pewnością taki nie był.

44:36 To był mój 0,04. Odcinek 400 historii 400 spraw, setki godzin nagrań, publikacji, ustaleń, analizy i wiecie co mnie w tym wszystkim fascynuje? Najbardziej nie zbrodniarze, nie motywy, nie sposób działania to praca śledcza. To jak w dzisiejszym odcinku gliniarz snopkowski z pozornie niczego, czyli z tych zamkniętych drzwi brakujących kluczy. Słów sąsiadki o stuknięciach.

45:06 Zbudował całą sprawę, to jak nie odpuścił jak wrócił po roku, jak cierpliwie przesłuchiwał świadków, weryfikował alibi i szukał poszlak, bo to jest właśnie ta prawdziwa robota detektywistyczna. Nie akcja, nie pościgi to cierpliwość, analiza, łączenie kropek i oddzielenie prawdy od kłamstw i przez te wszystkie lata dostawałem od was wiadomości, że sami chcielibyście postawić się w roli takiego detektywa, sprawdzić się jako śledczy, milicjant, policjant, że macie swoje teorie, że widzicie rzeczy, których inni nie zauważyli.

45:44 Dlatego postanowiłem dać wam taką szansę. Przez ostatnie 2 lata równolegle do nagrywania krymina tori umracowałem nad czymś, o czym jeszcze wam nie mówiłem? Nad moim największym projektem do tej pory stworzyłem grę śledczą prawdziwą fizyczną z aktami zdjęciami, raportami, protokołami i zeznaniami. Nazywa się, oczywiście nie mogło być inaczej akta tajemnic i teraz to wy będziecie śledczymi kryptonim sprawy, kobieta nad stawem.

46:16 Fabuła jest prosta, rok 1985 prl Poznań w parku leży martwa, kelnerka ma odciętą dłoń, wasza robota to złapać mordercę. Dostajecie 7 fizycznych teczek z dokumentami tak fizycznych. To nie jest żadna aplikacja ani ebook w każdej teczce. Macie kilkanaście dowodów zdjęcia z miejsca zbrodni, protokoły, zeznania, listy, wycinki z gazet.

46:42 Wszystko wygląda jak sami widzicie bardzo autentycznie, jakbyście naprawdę trzymali w rękach acta z tamtych czasów, bo realizując tę grę bazowałem na autentycznych protokołach i aktach z tamtej epoki analizujcie dowody wskazujecie kto kłamie? I podejmujecie decyzję, bo to od was zależy, jak potoczy się śledztwo na dedykowanej stronie odblokowujecie kolejne etapy dobra odpowiedź, idziecie dalej?

47:08 Zła decyzja, możecie skazać niewinnego człowieka, prawdziwy morderca wyjdzie na wolność, teraz to wy jesteście śledczymi, to wy łączycie fakty, to wy decydujecie komu wierzyć, a kto wam kłamie prosto w oczy gra trwa około 3 4 godziny, możecie grać sami w parze. Nawet do 10 osób ze znajomymi możecie iść do baru, ale możecie także spędzić czas z aktami tajemnic w tej samej cenie. Mając przeżycie, które zostanie z wami na dłużej. Przedsprzedaż rusza dokładnie dziś 17 listopada na stronieakta.alt.pl i uwaga mały bonus do pierwszych 3000 zamówień.

47:51 Dorzucam taką małą kartkę z moim własnoręcznym podpisem. Nie powiem, podpisywanie zajęło mi z pół dnia, ale na pewno będzie to fajny prezent i dodatek dla kogoś kto dostanie taką grę w prezencie pod choinkę. Ponadto drugi bonus jeżeli zamówisz. Teraz to skorzystasz także z darmowej dostawy. A jak nie masz jeszcze mojej książki zbrodnia obok ciebie to wydawca altenberg przygotował super korzystny pakiet.

48:17 Szczegóły znajdziesz na akta.alt.pl. To był odcinek numer 400. Przy okazji dziękuję każdemu z was za obecność na tym kanale od 7 lat bardzo doceniam, dziękuję do zobaczenia w następnym odcinku. Albo do usłyszenia w aktach tajemnic. Źródła wykorzystane do. Stworzenia materiału książka Andrzeja snop owskiego 3 wyroki wydana w roku 1982 przez krajową agencję wydawniczą w Krakowie. Uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego w sprawie bogumiła olejnika z dnia 7 listopada 1963 roku książka Jerzego kiżyńskiego alfabet zbrodni.

49:01 Wyroki śmierci wykonane w Polsce po 1945 roku. Wydana w roku 2020 w Warszawie przez wydawnictwo NMC publishing.